مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 247 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 247

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۴۵ مواهب الرحمن أفواج منهم مأدبة الطاعون، ورجعوا بمائدة من المنون، وجاؤوا كأضياف ﴿۲۷﴾ در فوج مردم دعوت طاعون را حاضر شدند و بمائده موت واپس آمدند و پیچو مهمانان درخانه دار هذا الوباء ، فقدمت إليهم كأس الفناء ۔ فالحاصل أن الطاعون قد ایں و با آمدند ۔ پس کا سہائے موت پیش شاں برده شد ۔ پس حاصل کلام اینست کہ طاعون ایں لازم هذه الديار ملازمة الغريم، أو الكلب لأصحاب الرقيم ۔ وما أظن ملک را چناں دست بدا من است که قرض خواه قرضدار را۔ یا سگ اصحاب کہف را۔ و من گمان نمیکنم أن يُعدم قبل سنين، وقد قيل : عمر هذه الآفة إلى سبعين ۔ وإنها هي قبل از سالها ایں مرض معدوم شود و میگویند که عمراو تا هفتاد سال است وایں ہماں النار التي جاء ذكرها في قول خاتم النبيين، وفي القرآن المجيد من رب آتش است که ذکر آن در قول آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم یافته می شود و در قرآن و نیز ذکر آن است العالمين، وإنها خرجت من المشرق كما روى عن خير المرسلين، وستحيط و آن از مشرق برون آمده چنانچه از آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم روایت کرده اند و ہمہ آبادی ہا بكل معمورة من الأرضين، وكذالك جاء في كتب الأولين، فانتظر حتى را محیط خواهد شد مچنین در کتا بہائے پیشینیاں آمدہ پس انتظار کن يأتيك اليقين ۔ فلا تسأل عن أمرها فإنه عسير، وغضب الرب كبير، تاتر ایقین بیاید - پس از امر آن میپرس که آن مشکل است و غضب خدا تعالی بزرگ است وفي كل طرف صراخ وزفير، وليس هو مرض بل سعير ۔ وتلك هي دابة و در هر طرف فریاد و ناله است و ایں مرض نیست بلکه آتش سوزان است وایں ہمہ کرم الأرض التي تكلم الناس فهم يجرحون، واشتد تكليمها فيغتال الناس زمین است که مردم را میگزد پس اوشان مجروح میشوند و سخت شد گزیدن او پس مردم بنا گه کشته میشوند ويُقعصون بما كانوا بآيات الله لا يؤمنون، كما قال الله عز وجل و بجائے خود می میرند چرا که اوشان به نشان خدا ایمان نمی آوردند همچنان که گفته او تعالی ایڈیشن اول میں ” من ربّ العالمین“ کا فارسی ترجمہ لکھنے سے رہ گیا ہے (ناشر)