لُجَّة النّور

لُجَّة النّور — Page 476

روحانی خزائن جلد ۱۶ لجة النور ودار الشيطان حول إيمان المسلمين، وأراد أن يُخرج من صدورهم نور و شیطان گرد ایمان مسلماناں بگردید و بخواست که از سینه اوشاں نور مومناں بروں آرد المؤمنين، وقـصـدهـم بـفضّته وفضيضه، وسُمُرِه وبيضه، وآجله وعاجله و قصد ایشان کر د سیم خویش و آب سفید خویش رواں ۔ ونیزہ ہائے خود و شمشیر ہائے خود و مال بعد از دیر آئیندہ وفارسه وراجله، وصارمه وذابله، ورامحه ونابله، واشتد زحفه و مال جلد آینده و سوار او و پیاده او و مرد پر جلد خود و مرد لاغر خود و نیزه زننده خود و تیر انداز خود و شکر او برایشان عليهم، وكلُّ كَمى نهض إليهم، وكاد أن يُناشوا ويُمضغوا تحت أسنانهم سختی ہا کرد۔ و ہر سوار برخاست سوئے شاں۔ و قریب شد که ریزه ریزه کرده شوند و خائیده شوند زیر دندان ہائے شاں۔ ۱۳۵ ويمزقوا بسنانهم وكانوا فی ذالک متردّدین مبهوتين، وعلى شفا حفرة و پارہ پارہ کردہ شوند به نیزہ ہائے شاں۔ و بودند دریں حال تر ددکنندگاں مبہوت صورت و بر کنار سوراخ ایستاده قائمين مرتاعين ۔ فإذا نظر إليهم حضرة العزة، وتداركهم يد الرحمة و تر سندگان پس ناگاہ نظر کرد سوئے شاں حضرت عزة سبحانہ و تدارک کرد ایشان را دست رحمت وبدلت الأرض غير الأرض، وجُعل سافلها عاليها ، وحَفَدتُها مَوالِيَها | و زمین را تبدیل دادند و آنکه زیر بود او را بالا کردند و نوکران را آقا نمودند وبطل كل ما أرجفت الألسنة، وذُبحت طير الكفرة، وقصت و باطل شد همه آنچه زبان با خبر ہائے دروغ مشہور کرده بودند و ذبح کرده شد پرندہ منکراں و بریده شد الأجنحة، وأتممنا عليهم حجةً بعد حجة، وبكتناهم دفعة بعد دفعة پر ہائے او و کامل کردیم ما بریشاں حجت بعد حجت و لاجواب کردیم او شال را حتى صار لنا المضمار، وما بقى للعدا إلا الفرار۔ بارہا۔ تا بحدے کہ میدان برائے ما شد۔ برائے دشمناں بجز گریختن چیزی نماند۔ ☆☆☆