لُجَّة النّور — Page 460
روحانی خزائن جلد ۱۶ ٤٦٠ لجة النور الوقاية والهداية إلى العواهر والبغايا، وإلى الرحيق مع التغذى بالقلايا وقایہ وہدایہ و رو تافتہ سوئے زنان بدکار سوئے شراب بکباب بزغاله مشغول شدند من الجدايا، ومالوا إلى السماع من المحسنات الحذاق، والموصوفات ورغبت کردند سوئے شنیدن سرود از زنان خوبرو و ماهر در فن سرود میل کرده اند و في الآفاق، وإذا قل البَعاعُ، وخفّ المتاع، وفر الرعاع آن زنان در دنیا قابل تعریف شمار کرده شده اند و چون متاع کم شد و سرمایه سبک شد و هم صحبتان سفله بگریختند وفرغ الجراب، وغُلق الأبواب، نهضوا للوعظ والنصيحة و کیسه خالی شد۔ و در ها بسته شد برائے وعظ و نصیحت برخاستند مع حبالة من أشعار الصوفية، لتعود إليهم أيام الثروة و بادامی از شعر ہائے صوفیان تا ایام تو نگری بر ایشان باز آیند الجدة ۔ وتراهم في مجالس الوعظ يتصرّخون و يُرغون كبعير و بینی ایشان را در مجالس وعظ می گریند و فریاد میکنند همچو شتری که بر جسم اور أَغَدَّ، وفي القلب يذكرون الجد، والدموع قرحت الخد۔ غده طاعون بر آید و ایام تونگری را در دل یاد می کنند و اشک ها رخسار ریش می کنند الـخـمـر مـع نـدمـاء مــن الـفـاسقين۔ فقال يا لعين، عملك هذا وقولك ذالك۔ فأجاب | با چند فاسقان شراب می نوشد پس گفت اے شیطان ایں کردار تست و آن گفتار تو ۔ پس جواب داد وأرى العُجاب ۔ قال : أرونى عالمًا لا يشرب الخمر ۔ أو يتجنّب الزنا و الزمر۔ وكذالك كان عالم وامر عجیب بنمو در گفت آن مولوی مرا بنمائید که شراب نمی نوشد یا از زنا وسرود اجتناب می کند ۔ و چنیں یکے دیگر مولوی آخر قريبا من قريتي۔ وكان ينكر برتُبتى۔ فشرب الخمر في مجلس كافر يهوى الإسلام۔ بود که از قریه من نزد یک بود و از منکر ان من بود پس در مجلس کا فرے شراب نوشید که رغبت اسلام می داشت ۔ پس آن کا فر فلعنه الكافر ولام۔ وقال إن كان هؤلاء هم أئمة الإسلام ۔ فكفرى خير لدنياى من أن الحق بهذه اللئام۔ منه اور العنت کر دو ملامت نمود و گفت اگر اینان پیشوایان اسلام اند پس کفر من از اختلاط بایشان برائے دنیائے من بهتر است منه بقية الحاشية