لُجَّة النّور — Page 447
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۴۷ لجة النور الهمم واختلال النيات، ورأى الدين منفردًا كالغرباء ، فأَعَدَّ ۱۰۵ همت با قاصر شده و نیتها خلل پذیرفته و دین را دید که هیچو غریباں تنہا است پس او در ما يمكنه من العلوم والآيات في السماء ، كما أُعدت الحيل و آسمان آن علوم و نشانها طیار کرد که دین را تقویت بخشند همچو آں حیله ها که در زمین المكائد في الغبراء ، مخلوطةً بالأهواء ، وبعث رجلا من عنده و طیار شده بودند که بہ ہوائے نفس مخلوط بودند و شخصی را از نزد خود فرستاد و اصطفاه من عرشه، ونفخ فيه من روحه، ترحما على الضعفاء درو از روح خود بدمید و رحم بر ضعیفاں کرد أتعجبون ولا تشكرون، وإلى هيئة الزمان لا تنظرون، وفي آیا تعجب می کنید و شکر نمی کنید و طرف صورت زمانه نه می بینید و در قول الله ورسوله لا تفكرون، وتضحكون ولا تخافون، وترون قول خدا و رسول او فکر نمی کنید و می خندید و خوف نه می کنید و آيات الله ثم تمرون كأنكم لا تؤانسون۔ أما خُسف القمر نشانہائے خدا تعالی می بینید باز چناں می گذرید که گویا نیچ ندیده اید آیا آفتاب و ماہتاب ہر والشمس وجُمعا في رمضان؟ أما مضت على رأس المائة مدة دو در رمضان منکسف نشده اند و آیا در رمضان خسوف و کسوف واقع نشد - آیا نگذشته است برصدی قريبا من خُمُسِها وصدق رسول الله وما مان؟ فأروني مجددًا یک مدت قریب خمس آن و رسول خدا صلی اللہ علیہ وسلم دروغ نگفته بود پس بحر من اگر مجد دے آمدہ من دوني إن كان ۔ أتكذبون قول الله ورسوله ولا تصدقون باشد مرا بنمائید - آیا گفته خدا و رسول او را تکذیب می کنید و قبول نمی کنید بیان خدا البيان، ولا تخافون المقتدر الديّان۔ أيها الأعزة إن الزمان و رسول را و از خدا نمی ترسید که قادر و جزا دہندہ است۔اے عزیزان زمانہ از ہر جہت