لُجَّة النّور — Page 445
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۴۵ لجة النور يومئذ لا يخلص أحد إلا من آمن بالكفّارة، ومن آمن فنجا در آن روز هیچ کس از دست اونتواند رست بجز کسی که بر کفاره ایمان آورده باشد و هر که ایمان آورد ولو كان عبدا للنفس الأمارة۔ وقال الذين أشركوا من براهمة ١٠٣ پس نجات یافت اگر نفس اماره را غلام باشد و هند و آن این دیار کہ مشرک اند می گویند هذه الديار، إن الدين ديننا والباقون كلهم وقود النار ۔ فالحاصل که دین دین ماست و باقی ہمہ ہیزم دوزخ اند پس حاصل کلام این است أن الناس يمتحنون عيدانهم لقَعْض ، ويموج بعضهم في بعض ۔ کہ مردم شاخہائے خود را امتحان می کنند تا کدام شاخ خمیده می شود و با هم کشتی می کنند و یک دیگر را در وقت پستی و و ويصارعون ويتجاذبون ويُرعلون في كل رفع وخفض، وقد ضرب شدید نیزه بلندی می رسانند برائے شمروا عن ذراعيهم لِهَضٌ ونَفْضِ ۔ وترای طوفان لم ير مثله فشاندن درخت بر حریف آستین ہائے خود بر چیده اند و طوفانی ظاهر شد که مثلش از من آدم إلى هذا الزمان، وترى الناس كمصارعين في ذالك | آدم تا ایندم یافته نمی شود و می بینی که مردم همچو کشتی گیران دریں میدان الميدان ۔ وكتبوا رسائل وكتبًا لا تُعدّ ولا تحصى، وجاءت كقطرات حاضراند و کتاب ها و رساله ها نوشته اند که خارج از حساب اند و ہمچو قطرہ ہائے البحر وحصاة البر والحصا وقد اجتمع جميعهم صائلين على دریا و سنگریزہ ہائے بیابان اندازه آنها رسیده و آں ہمہ بر اسلام حمله کنندگاں جمع شده اند۔ الإسلام، وأجمروا على استئصاله بالجهد التام، ورموا من بر بیخ کنی آن بکوشش تمامتر اتفاق کردند۔ برائے زخمی کردن قوس واحد لجرح دين خير الأنام، فإنه ناواً دينهم في سائر العقائد دین نبوی همه از یک کمان تیر ها می گذرانند چرا که دین اسلام در همه عقائد مخالف عقائد ایشان است و و