لُجَّة النّور — Page 416
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۱۶ لجة النور ۷۴ الضرورة إلى بعث الحكم من الرحمن، وكان ذالك وعد من الله شد که خدا تعالی برائے رفع اختلافات حکم کننده را بفریسد و این از طرف خدا تعالی وعده بود المنان فإن القوم جعلوا القرآن عضين، وادعى بعضهم أنهم من چرا کہ قوم مسلماناں قرآن را پاره پاره کردند و قومی دعوی کرد که ایشان از محدثاں المحدثين، وشمّروا عن ذراعيهم لتخطية المقلدين، وقوم هستند و برائے خطاوار قرار دادن مقلدین آستین از هر دو دست خود بر جنبیدند و قومی آخرون يقولون إن الإسلام قد بطل في هذا الزمان شرعُه۔ دیگر پیدا شده اند که میگویند که شرع اسلام در این زمانه باطل شده است۔ وتجدّد ضَرْعُه، وقالوا ما هو إلا كسمر البارحة، وليس كمرهم و در پستان او بیچ شیر نمانده و گفتند که شریعت ہمیچو افسانه شب گذشته است و ہمچو مرهم زخمها القروح بل كالأشياء القارحة ۔ وقد بثوا تلك الآراء ، ونتوا نیست بلکه خود زخم پیدا کننده است و اوشاں ایس رائے ہا را در مردم شهرت داده اند و این هذه الأهواء۔ فانظر كيف تمادى اعتياصُ المسير، وسرت ہوا ہائے نفس را فاش کرده اند۔ پس یہ ہیں کہ چگونه پیچیدگی راه و دشواری آن دراز شد و هذه العقيدة في أكثر الناس من الفقير و الأمير، وصارت امیر سرایت کرده است و در و و در این عقیده اکثر مردم از فقیر الشريعة كبئر معطلة ومصر حـصـيـد فــي أعـيـن الـحـكـام۔ شریعت ہمیچو چاه بیکار شهر ویران گردید نظر حکام ۔ فلا يُحرَزُ جَنَى عُودِها كما هو حقها من دول الإسلام، وما و حاصل نمی شود میوه شاخ او از دولتہائے اسلام چنانکه حق اوست و نری ملكًا من ملوک ملتنا عند الأثــام أن يراعى پیچ شاہی از شاہان اسلام بوقت سزائے گناه نه می بینیم که بر وقت