لُجَّة النّور — Page 409
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۰۹ لجة النور هذا ما أردنا أن نكتب شيئا من مفاسد هذا الزمان۔ و ایں آں سخنانے اند که اراده کردیم که آنها را درباره مفاسد ایں زمانہ بنویسیم و نزهــنــا كتــابــنــا هـذا عن إزراء الأخيار الذين هم على دين من ما این کتاب را از عیب گیری آن گروه نیکاں منزه داشتیم که بر دینی از ادیان الأديان، ونعوذ بالله من هتك العلماء الصالحين، وقدح قائم اند و ما پناه بخدا بجوئیم کہ ہتک علماء صالحین کرده باشیم یا عیب گیری الشرفاء المهذبين، سواء كانوا من المسلمين أو المسيحيين شریفاں اہل تہذیب کنیم خواه از مسلماناں باشند یا عیسائیاں یا أو الآرية، بل لا نذكر من سفهاء هذه الأقوام إلا الذين از قوم آریه بلکه ما از سفیہان ہر قوم ذکر ہماں فرقہ سفها می کنیم که در زیادت اشتهروا في فضول الهذر والإعلان بالسيئة ۔ والذي كان بیهوده و اعلان بدی مشہور اند۔ و آنکه از عیب هو نقي العرض عفيف اللسان، فلا نذكره إلا بالخير وتكرمه بد زبانی بری باشد ما او را بجز خیر یاد نمی کنیم و سفاہت ونُعزّه ونحبّه كالإخوان، ونسوّى فيه حقوق هذه الأقوام وایں حق ایس قوم مسلماناں عیسائیاں و ہندو آں الثلاثة، ونبسط لهم جناح التحنن والرحمة، ولا نعيب | را می دهیم و برائے او شاں بازوئے مہربانی و رحمت مے گستریم و این بزرگاں را ہرسہ و هؤلاء الكرام تصريحًا ولا تعريضًا رعايةً للأدب، فإن في المعاريض ﴿٢٨﴾ نه به به تصریح و نه بطور اشاره به یاد می کنیم تا از ادب دور نیفتیم - زیرا نکه در طریق اشارات لمندوحة عن الكذب ۔ ولا نغتاب المستورين قط، ولا نأكل أبدًا نیز هم رنگی از دروغ است و ما هرگز عیب آنان نمی برآریم که بظاہر صورت نیک اند و ما