لُجَّة النّور — Page 398
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۹۸ لجة النور هذا الشرف كله وما بقى لى طلب ۔ وكذالك يتمنى الإنسان این شرف بتمام و کمال مرا داد و پیچ طلب مرا نماند و هم چنیں انسان آرزو میدارد در دنیا و و أن يكون له وجاهة فى الدنيا والدين، وكرامة وعزة في أهل که او را دین وجاہتے باشد۔ نزد اهل آسمان السماء والأرضين، فوهب لى ربّى عزة الدارين و شرفني و اہل زمین او را عزتی باشد پس بخشید مرا پروردگار من عزت ہر دو جہاں و مرا ببزرگی بشرف الكونين ۔ وقد لا يرى الإنسان مواليه من ورائه۔ ہر دو جہاں مشرف فرمود و گاہے انسان نمی بیند که بعد از مردن ولا يكون له ولد يرثه بعد فنائه، فيأخذه غم وضجر و او را فرزندی است که وارث اوست پس می گیرد او را غم و بے قراری كآبة لعدم أبنائه، ويعيش حزينا ويبكي في مساء ه و دل و شکستگی بوجه نبودن فرزنداں و غمناک زندگی بسر می کند و می گرید در شام و صباح رواحه، فما مَسَّنى هذا الحزن لطرفة عين بفضل الله رحمت او این غم مرا تا یک چشم زدن هم مس نکرد و بفضل الہی و ۵۷ ورحمته، وأعطاني ربي أبناء لخدمة ملته ۔ وقد يهوى و پروردگار من برائے خدمت دین خود چند پسر عطا فرمود و گاہے المرء أن يُعطى له دُرَرُ معارف وعلوم نُخب، وأن دوست می دارد انسان که او را گوہر ہائے معارف و علوم برگزیده داده شود و آنکه يحصل له نضار وعقار ونَشَبٌ ، فوهب لي ربي هذه كلها زر و زمین و مال او را حاصل گردد پس مرا خدائے من باحسان و منت خود بكمال الإحسان والمنة، وأنعم على بنعم هذه الدار ونعم این ہمہ داد و بر من نعمت ہائے ایں دنیا و نعمت ہائے