لُجَّة النّور — Page 346
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۴۶ لجة النور إلى غرض الأفراح بأمن وسلام، وعشنا عيشة السرور والراحة خوشی بسر می بردیم می زدیم و با من و سلامتی و به زندگی سرور و ولبثنا على ذالك إلى مدة أراد الله ذو الجلال والعزة ۔ ثم طلع و ما بریں حالت تا بوقتے قائم بماندیم که خدائے ذوالجلال بخواست باز نجم إقبال مشركي الهند الذين سموا بالخالصة فعصفت بنا | ستاره اقبال مشرکین ہند یعنی قوم سکھاں طلوع کرد پس در آن روزها تند ہوائے ريح الحوادث في تلك الأيام، وقلع ما خيمنا بصراصر جور حوادث بر ما وزید و آں ہمہ خیمه ها که ما زده بودیم بیا د ہائے سخت هذه الأقوام، وصار الأمن محرّمًا كصيد حرم البيت الحرام۔ این قومها از جا بر کنده شد و امن بر ما چناں حرام شد که شکار خانه کعبه ونبدنا عُلَقَنا وعلاقتنا بالاضطرار، وخلسها الخالصة بقدر الله و بمجبوری ہمہ علاقہ ہائے ملکیت و حکومت خود را بگذاشتیم و سکھاں آں ہمہ ملکیت ہائے مارا بحکم قادر القهار ، فرم آباؤنا نوق نفوسهم بزمام الاصطبار، وما كادوا قهار از ما ربودند پس پدران ما شتر ماده نفس ہائے خود را زمام صبر در دهن کشیدند و بزرگان ما يُعجزون من المشركين في حروبهم ولكن القدر أعجزهم وكان چنین نبودند که در جنگ با از مشرکان مغلوب شوند لیکن ارادہ الہی اوشان را عاجز کرد و دریں في ذالك عبرة لأولى الأبصار ۔ وكذالك صُبّت على آبائنا المصائب دانشمندان را سبق عبرت باید گرفت و هم چنین بر پدران ما مصیبت ها ریختند وتواترت النوائب، حتى انتهى الأمر إلى أنهم عطلوا من إمارتهم | و حادثہ ہاپے در پے آمدند تا آنکہ کار بجائے رسید که اوشان را از فرمان فرمائی و رعیت داری ا وسياستهم، وأخرجوا من دار رياستهم فلبثوا في دار غربتهم معطل کردند و از دار ریاست خود اخراج کرده شدند پس در جائے بے وطنی قریباً