لیکچر لدھیانہ — Page 392
روحانی خزائن جلد ۲۰ ۳۹۲ عاشقانِ روئے خود را ہر دو عالم مے دہی چشمه سیحی ہر دو عالم پیچ پیش دیده غلمان تو یک نظر فرما که تا کوته شود جنگ و جدال خلق محتاج است سوئے جذبہ بُرہان تو یک نشاں بنما که تا نورت درخشد در جہاں تا شود هر منکر ملت محامد خوان تو گر زمیں زیر و زبر گردد ندارم بیچ غم غم ہمیں دارم که گم گردد رو رخشان تو گفتگو و بحث در دیں درد سر بسیار هست قصہ کو تہ کن بآیات عظیم الشان تو از زلازل جنبشے وہ فطرت اغیار را تا مگر آیند ترساں سوئے آں ایوان تو چشمه رحمت روان کن در لباس زلزله تابکے سوزد بغم ایں بندہ گریان تو