خطبة اِلہامِیّة — Page 472
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۷۲ لجة النور ۱۳۹ يـمـضـى ليـلـهـم ونهارهم في الغيبة والسب والشتم والإثارة، وملئت می گذرد شب و روز اوشان در غیبت و دشنام دہی و غمازی و پر کرده شد صدورهم من الغل والحقد والعداوة۔ وتجد ألسنهم كرماح سینہ ہائے ایشان از کینه و بخل و دشمنی و خواهی یافت زبان ایشاں ہمچو نیزہ ہا أشرعت، أو سيوف شهرت، أو سهام قومت ، أو مُدَى حُدّدتُ کہ مے جنبند یا شمشیر ها که از نیام بیرون کرده می شوند یا کار دہا کہ تیز کرده می شوند - أو آفة من السماء نزلت يسجدون أمام الأمراء ، ويأكلون قحف یا آفتی که از آسمان نازل شد سجده می کنند پیش امیراں و می خورند کاسته سر الفقراء ۔ وإذا ذكر عندهم أن فلانا يؤتى العلماء، ويملأ كيس من فقیراں ۔ واگر نز دایشاں ذکر کرده شود که فلاں شخص مید ہد علماء را، و پُر می کند کیسه آن را که نز داو بیاید - جاء ، وأنه من أغنياء القوم وكرام الناس، فسعوا إليه بالعين و او از توانگران قوم و بزرگان است پس نے دوند سوئے او۔ والرأس، وقالوا يا سيدنا أنت خير من برء وذرء فتصدق علينا | و می گویند اے سردار ما تو بهتر از تمام مخلوق ہستی پس بطور صدقہ چیزے مارا بده واغسلنا من الأدناس ۔ وأما فقراء القوم فيشربون دماء هم و واز چرک وریم افلاس ما را پاک کن مگر محتاجان قوم پس مینوشند خون ہائے ایشاں ولعنت يلعنون آباءهم، وإذا اقتدر أحد منهم فآذى الــجـــار وجار ۔ و می کنند بر پدران ایشاں ۔ واگر یکی از یشاں اقتدار یافت پس ایذاء می دهد همسایه را و ظلم می کند و ١٣٠ ما رحم وما أجار ، بل إذا أفرصته الفرصة فجرعه من الحميم۔ و نه رحم می کند و نه در پناه خود آورد بلکه اگر فرصت داد پس نوشانید او را از آب گرم و لو كان أحد كالولي الحميم، وما امتنع من التخليط ولو بالخليط۔ اگر چه دوست قریبی باشد و از آمیزش نفاق و بغض باز نماند اگرچه با دوست معامله باشد