خطبة اِلہامِیّة — Page 440
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۴۰ لجة النور والخطيات، أن الناس قد غفلوا عن الله جليل الصفات۔ و و خطاها این است که مردم از خدائے بزرگ صفات خود غافل شده اند و نسوا يوم المكافات و كفرت القلوب بوجود رب الكائنات۔ روز مکافات را فراموش کردند و دل شان از وجود باری تعالی منکر شدند ثم اختلفت الذنوب باختلاف الدواعى والأسباب، وحدث باز گناہاں از اختلاف اسباب مختلف شدند۔ پیدا شد كل ذنب بمناسبة المحرك والجذاب ۔ فمَن أُصلي ببلية ہر گناه بمناسبت حرکت و کشنده پس ہر کہ ببلاء گرسنگی وجہ دہندہ و مجاعة، اضطر إلى طر وسرقة، ومن ثقل حاده بعيال و گرفتار شد او سوئے کیسہ بری و دزدی مضطر گردید و هر که پشت او بوجه عیال و قرض دین، اضطر إلى تخلف وعد واحتيال ومين، ومن أصبا گراں گردید او سوئے وعدہ خلافی و حیله گری و دروغ مضطر شد و هر که قلبه حسن جارية من العيد، اضطر إلى خائنة الأعين وتنجيس دل او خوبصورتی دختری از زنان نرم اندام برد او سوئے خیانت چشم ها و پلید کردن چشم العين بالتعويد، ونقض التوبة والعهد والمواعيد ۔ فكذالك فرط بعادت کنانیدن و شکستن توبه و عهدها و وعده ها مضطر شد۔ پس ہم چنیں کوتاہی کرد ٩٩ في جنب الله كلُّ أحد من الفاسقين والفاسقات، بتحريك در امر الہی ہر یکی از مردان بدکار زنان بدکار به تحریکی من التحريكات ۔ ثم إن للصحبة والمقانات تأثيرات، وفي مجالس | از تحریکات باز صحبت آمیزش را تاثیر هاست و در مجلس ہائے السوء سموم و آفات، ومن استحكم شره من المخالطات، فلا بدی زهر ها و آفت هاست و هر که شر او از مخالطت مستحکم گردد پس و و