خطبة اِلہامِیّة — Page 427
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۲۷ لجة النور أن الخمر تحطُّ عنهم ثقل الهموم، وتضع عنهم عباء الغموم۔ که شراب از ایشان بار غمها دور می کند و بارگراں غمها را از سرشان فرو می آرد ويقولون إنها تفرّح البال، وتزيل الـلـغـوب والاضمحلال۔ و میگویند که شراب دل را قوت می دهد و ماندگی و نیستی را دور می کند وإذا شربوا فيهدون طول النهار، ويصرون على من لم و چون نوشیدند پس همه روز بیہودہ گوئی می کنند و ہر کہ گاہے نہ نوشیده است يُذق من الأحباب والأنصار، ويقدمون إليهم كأسا بأيديهم از دوستان و مددگاراں برو اصرار می کنند که اوهم بنوشد و پیالہ ہائے شراب بدست خود ويسقون بالإصرار، فيشربون ما أحضر كراهة أو بالانقياد ۔ پیش می آرند و به اصرار مے نوشانند پس می نوشند هر چه حاضر کرده باشد بکراہت یا با طاعت ثم يتعودونها فتدور الكأس كل ليل حتى يســقــطــوا كـالـجـراد۔ باز عادت میکنند او را و هر شب دور شراب میشود تا بوقتے کہ ہمچو ملخ می افتند - ويجعلون النهار للزينة واللباس، والليل للكأس ۔ وقد و روز را برائے زینت و لباس خاص می کنند و شب را برائے خوردن شراب و گاہے تجتمع إليهم في بعض لياليهم بغايا السوق، ويُكْرَمُن در بعض شب زنان بازاری می آیند پس با عزت نشانیده می شوند ويُعظَمن وتُقدم إليهن كؤوس من الغبوق ۔ فلا يزالون و را تواضع می کنند ایشان بشراب شب انگاہی ۔ پس ہمیشہ يتعاطون الأقداح، ولا يفارقون الراح، ويُظهرون بالقهقهة | جام شراب می نوشند و جدا نمی شوند شراب را و قہقہہ خوشی خود ظاهر می کنند المراح، ويتذاكرون في مدح الملاهي وأنواع اللذات، فقد و باہم ذکر می کنند در مدح اسباب لہو و انواع لذات ۔ پس گا ہے