اِعجاز احمدی

اِعجاز احمدی — Page 335

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۳۳ مواهب الرحمن فإنك ترغبـنـي فـي نقض العهد يا ذا الجهلات ۔ وقد علمت أنك خُيِّرت ۱۱۳ کہ تو برائے نقض عهد مرا رغبت می دهی و تو خوب دانستی که در هر ساعتی في كل ساعة لتجديد الشبهة، فليس الآن انحرافك إلا من فساد القلب ترا اختیار داده شد که تو شبه خود را تازه گنی پس نیست اکنوں انحراف تو مگر از خرابی دل وسوء النية ۔ والذي أنزل المطر من الغمام، وأخرج الثمر من الأكمام و بد نیتی ۔ وقسم بخدائی که باران را از ابر فرود آورد و بار را از شکوفه ها بیرون کشید لقد نويت الفساد، وما نويت الصدق والسداد ۔ وكان الله يعلم أنك که تو نیت فساد کردی ونیت صدق و سداد نمی داری و خدا می دانست که تو لأي مكر وافيت القرية وحللت، وعلى أي قصد أجفلت ۔ برائے کدام مکر دریں وہ آمدی و بر کدام قصد شتافتی ۔ فسقاك كأسك، وأراك يأسك، ولم يزل بصری يُصعد فيك و پس پیالہ ہائے تو ترانو شانید و نومیدی تو بر تو ظاہر کر دو ہمیشہ بود بینائی من که بالا می نگریست در تو يُصوّب، ويُنقر عنك ويُنقّب حتى ظهر لى أنك من المرائين لا من و پائین می نگریست و می کاوید از تو تفتیش می کرد تا آنکه بر من ظاهر شد که تو از زیان کاراں ہستی نه از عطاش الحق والطالبين، ولا تبتغى إلا شهرةً عند زمع الأناس، وعند تشنگان حق و طالبان و نمی خواهی مگر شہرت نزد سفله مردم و نزد سفهاء القوم الذين قد سجنوا في سجن الخناس ۔ ثم إني كما آن سفهاء قوم کہ زندان شیطان اند باز من همچناں کہ أحلفت نفسى أُحْلِفُك بالله سريع الحساب أن لا تبرح هذه القرية نفس خود را قسم داده ام ترا نیز قسم می دهم که ازیں وہ بجز ایں صورت بیروں إلا بعد أن تعرض شبهاتك بنمط كتبت في الكتاب، وتسمع نہ روی که شبهات خود را بطوریکه در خط نوشته ام پیش کنی و جواب در