اِعجاز احمدی

اِعجاز احمدی — Page 323

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۲۱ مواهب الرحمن حتى إنهم أقـعــدوا ابـن مـريـم عـلـى السماء الثانية بجسمه العنصرى من ١٠٢ تا بحد یکه ایشان ابن مریم را بر آسمان دویم بجسم عنصری او نشانیدند غير سلطان من الله ذي الجلال، واتبعوا الظنون وليس عندهم بغیر آنکه دلیلی از خدا تعالی داشته باشند و پیروی ظن ها کردند و نزدشان علم وإن هم إلا في الضلال فهذان حزبان خرج كلاهما من العدل علم یقینی نیست و نیستند ایشان مگر در گمراہی ۔ پس این دوگروه اند هردواز عدل خارج شدند۔ والحزم والاحتياط، وأخذ أحدهما طريق التفريط والآخر طريق الإفراط یکی از ایشان طریق تفریط اختیار کردند و گرو ہے دیگر طریق افراط اختیار نمود ثم جاء الـلـه بـنــا فـهـدانـا الطريق الوسط الذي هو أبعد من سبل الخناس، پس خدا ما را آورد پس ہدایت کرد مارا طریق وسط که دورتر از راہ ہائے شیطان است۔ فنحن أمة وسط أخرجت للناس ۔ والزمان يتـكــلــم بــحـالـه، أن هذا پس ما امت وسطیم کہ برائے فائدہ مردمان ظاهر شدیم و زمانه بحال خود کلام میکند که این هو المذهب الذي جاء وقت إقباله ۔ وترون بأعينكم كيف جذبنا همان مذهب است که وقت اقبال او آمده است و می بینید بچشم خود که ما چسان زمانه را سوئے خود الزمان، وكيف فتحنا القلوب ولا سيف ولا سنان ۔ أهذه من قوى کشیده ایم و چگونه دل ها را فتح کرده ایم و نه شمشیر است و نہ نیزہ۔ آیا این کار از قوت ہائے الإنسان؟ بل جذبة من السماء فينجذب كل من له العينان۔ يمسى انسان است بلکه این کششی است از آسمان پس هر که دو چشم دارد سوئے او کشیده میشود یک شخص أحد منكرا ويصبح وهو من أهل الإيمان ۔ أهذه من قوى الإنسان؟ شام بحالت انکار می کند و صبح از جمله ایمانداران برخیزد۔ آیا این از قوت ہائے انسان ست ۔ شهد القمران بالكسوف في رمضان ۔ أهذه من قوى الإنسان؟ وكنت گواهی دادند شمس و قمر بکسوف در رمضان آیا این از قوت ہائے انسان است ۔ و من