اِعجاز احمدی

اِعجاز احمدی — Page 288

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۸۶ مواهب الرحمن وليست بنبوة أخرى ولا محل للحيرة، بل هو أحمد تجلّى في سَجَنُجَلٍ آخر، ولا يغار بلکه او احمد است که در آئینه دیگر تجلی کرده و هیچ کس بر رجل على صورته التي أراه الله في مرآة وأظهر ۔ فإن الغيرة لا تهيج على التلامذة صورت خود غیرت نمی کند که در آئینه بنماید چرا که غیرت برشاگردان و فرزندان والأبناء ، فمن كان من النبي۔ وفي النبي۔ فإنما هو هو، لأنه في أتم مقام الفناء ، ومصبغ نمی آید ۔ پس هر که از او باشد و درو می باشد پس در حقیقت همون است چرا که او در اتم مقام فنا است و بصبغته ومرتدى بتلك الرداء ، وقد وجد الوجود منه وبلغ منه كمال النشو والنماء ۔ نگه رنلین برنگ اوست و چادر او پوشیده است و وجودی از و یافته است و از و تا کمال نشو و نما رسیده وهذا هو الحق الذي يشهد على بركات نبينا، ويرى الناسَ حُسنه في حلل التابعين و همین حق است که گواهی میدهد بر برکت نبی ما صلی اللہ علیہ وسلم و می نماید حسن وی را در پیرایہ تابعین الفانين فيه بكمال المحبة والصفاء ، ومن الجهل أن يقوم أحد للمراء ، بل هذا فانین بکمال محبت و صفائی تعلق واز نادانی است که کسے برائے پیکار بایستد ۔ بلکہ این (۷۸) هو ثبوت من الله لنفي كونه أبتَرَ ، ولا حاجة إلى تفصيل لمن تدبر ۔ وإنه ما كان ثبوت است از خدا تعالیٰ برائے نفی ابتر بودن وے صلی اللہ علیہ وسلم و برائے تدبر کننده حاجت تفصیل نیست ۔ واداز أبا أحد من الرجال من حيث الجسمانية، ولكنه أب من حيث فيض روئے جسمانیت پدر هیچکس از مردان نیست ولکن او پدر است از روئے فیض رسالت الرسالة لمن كمل في الروحانية ۔ وإنه خاتم النبيين وعلمُ المقبولين ۔ ولا برائے آنکہ در روحانیت کامل کرده شود و او خاتم الانبیاء است و نشانی است برائے مقبولان و يدخل الحضرة أبدا إلا الذي معه نقش خاتمه، و آثار سنته، ولن يُقبل در حضرت باری عزاسمہ ہرگز کسے داخل نشود مگر آنکه با اونقش نشود مگر آنکه با اونقش خاتم او ونشان سنت اوست و پیچ عمل و عمل ولا عبادة إلا بعد الإقرار برسالته، والثبات على دينه وملته ۔ وقد هلك عبادت منظور نخواهد شد مگر بعد اقرار رسالت او و بعد ثبوت بر دین او و ملت او۔ و ہلاک شد