اِعجاز احمدی

اِعجاز احمدی — Page 286

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۸۴ مواهب الرحمن ملوك الإسلام مع وهنهم وغفلتهم في الدين، بل يغضب غضبا شديدا ملوک اسلام نخواهد کرد با وجود ستی و غفلت اوشاں بلکہ سخت غضب خواهد کرد ويؤثر الكافرين على المسلمين ۔ ذالك بأنهم نسوا حدود الله ولا يبالون أمر و کافران را بر مسلمانان اختیار خواهد نمود وایس برائے ایس خواهد بود که اوشان حدود خداوند فراموش ربهم وليسوا من المتقين۔ يؤمنون ببعض القرآن ويكفرون ببعض، ولا کردند و متقی نیستند - بر یک حصہ قرآن ایمان می آرند و از حصه دیگر منکر اند و يشيعون الحق بل يعيشون كالمنافقين۔ هذا بال أهل الزمان، ثم ينكرون حق را شائع نمی کنند و همچو منافقان زندگی بسر می کنند ایں حال اهل زمانه است - باز انکار می کنند ويكذبون بعبد بُعث من الرحمن أعجبوا أن جاء هم منذر منهم في وقت و تکذیب شخصی می کنند که از خدا مبعوث شده است ۔ چه تعجب کرده اند که نزدیشاں نذیرے ہم از یشاں در وقت فقد الناس فيه حقيقة الإيمان ؟ أم يقولون افتراه و قد رأوا آياتي ثم فقدان حقیقت ایمان رسید - چه می گویند که افترا کرده است و تحقیق دیده اند نشانہائے من ألقوها وراء حجب النسيان؟ أيها الناس ۔ أرأيتم إن كنت من عند الله بازانداختند پسِ پردہ ہائے نسیان۔اے مردمان آیا غور کرده اید که اگر من از خدا هستم و كفرتم بي۔ فأي خُسْرٍ أكبر من هذا الخسران؟ أتريدون أن أضرب عنكم و شما انکار من کرده اید پس کدام زیان ازیں زیان بزرگتر است - چه اراده میکنید که من بشما از رسانیدن الذكر صفحا بعد ما أُمرتُ للإنذار ؟ وما كان لمرسل أن يكلمه الله ويأمره وحی خود رو بگردانم بعد از آنکه مامور شدم برائے ترسانیدن و مجال پیچ مرسل نیست که خدا با ؤ نے کلام کند و حکم فرماید ثم يخفى أمر ربه خوفًا من الأشرار۔ فاتقوا الله، ولا تقدموا بين يديه باز آن مرسل از شهریران ترسیده حکم خدا را پوشیده دارد۔ پس بترسید از خدا واز و گام خود پیش منهید ولا تصروا على الظن كل الإصرار۔ و برگمان بکمال مصر نباشید ۔