اِعجاز احمدی — Page 280
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۷۸ مواهب الرحمن يخطئون مالهم يصرون على ما فهموا ولا يتركون؟ أم لهم أيمان على الله باشند که خطا میکنند - چه شد ایشان را که بر فهم خود اصرار میکنند و نمی گذارند - یا ایشان از خداشتم گرفته است أنه لا يفعل إلا الذي هم يقصدون ؟ سبحانه وتعالى لا يُسأل عما يفعل وهم کہ او ہماں خواہد کرد که مقصود ایشان ست پاک است خدا تعالی و بلندتر از کار خود پرسیده نمی شود و يُسألون۔ يسمون المسيح حَكَمًا ثم أنفسهم يحكمون۔ أم رأوا في القرآن ما يزعمون؟ ایشان پرسیده میشوند - نام مسیح موعود حکم می نهند باز خود کار حکم میکنند - آیا آنچه گمان میکنند آن در قرآن دیده اند۔ فليخرجوه لنا إن كانوا يصدقون ۔ يا أسفا عليهم ! إن يتبعون إلا الظن پس برآرند و ما را بنمایند برایشان افسوس است محض ظن را پیروی می کنند ٢٠ وليس الظن شيئا إذا خالفه المرسلون۔ بل يحكمون أنفسهم في الله ورسله وظن چیزی نیست دراں صورتی که مخالف قول مرسلان باشد بلکہ ایشان در امر خدا اور رسول نفسہائے خود را حکم ويجترء ون، ويصرون على ما ليس لهم به علم ولا يخافون ۔ ومن العجب قرار مید ہند۔ و براں چیز با اصرار میکنند که براں علم ندارند و نمی ترسند۔ و عجب اینیست أنهم ينتظرون الحكم ثم يقولون إنهم من الزلل لمحفوظون ! ولا يريدون که یکطرف انتظار حکم میکنند و طرف دیگر میگویند که ما از لغزش محفوظیم و نمی خواهند أن يتركوا قولا من أقوالهم۔ فما يفعل الحكم إذا جاء هم، فإنهم بزعمهم في كل کہ سخنی از سخن ہائے خود ترک کنند پس اگر حکم بیاید چه خواهد کرد چرا که اوشاں بزعم اوشاں در هر کار أمر مصيبون۔ وإن ظهور المسيح من هذه الأمة، ليس أمر يعسر فهمه على اصابت رائے میدارند و آمدن مسیح موعود هم ازیں امت چیزی نیست که بر دانشمندان فهمیدن آں ذوى الفطنة، بل تظهر دلائله عند التأمل في المقابلة، أعنى عند موازنة گراں آید ۔ بلکہ دلائل ایس دعوئی بر وقت مقابلہ تامل کنندگاں خوب می فهمند یعنی بروقت مواز نه السلسلة المحمدية بالسلسلة الإسرائيلية ولا شك أن سيدنا سيد الأنام وصدر سلسله محمدیه با سلسله اسرائیلیه و هیچ شک نیست که سردار ما و سردار مخلوق و صدر سہو کتابت معلوم ہوتا ہے گرفته اند “ ہونا چاہیے۔ (ناشر)