اِعجاز احمدی — Page 270
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۶۸ مواهب الرحمن هذه الصناعة، واشتقت إليها شوق الخبز عند المجاعة، فرأيتها فرس ☆۔ صناعت خوانده ام - واشتیاق آ م - واشتیاق آن کرده ام ہمچو شوق ام ہمچو شوق در وقت گرسنگی ۔ پس دیدم آں صناعت البراز، لا طرف الوهاد، وعند عُضال زرعها أقل من الحصاد ۔ ثم اسپ زمین کشادہ ہموار نہ آں اسپ عمدہ کہ مغا کہا ونشیبها را طے تو اند کرد و در وقت بیماری سخت درودن آن از رزقت رزقا حسنا من وحى الله اللطيف الشريف، فوجدت الطب کاشتن کمتر است باز وحی لطیف و شریف روزی من شد۔ پس طب را بمقابلہ او بجنبه كالكنيف ۔ وإذا جاء في الوحي بكماله، وكشف الدجى بجماله، قلت : ہمچو پاخانہ یافتم ۔ چوں آمدوحی نزد من بکمال خود ودورکرد تاریکی را بجمال خود ۵۰ يا وحى ربي أهلا وسهلا ، رحب واديك، وعزَّ ناديك ۔ أنت الذي يهب اے وحی رب من بر اهل فرود آمدی و راه نرم آمدی وادی تو وسیع است و انجمن تو بزرگ ست تو آن هستی که للعمى العيون، وللصم الكلام الموزون، ويحيى الأموات، ويرى الآيات نابینایان را چشمها می بخشد و گوش کر را کلام موزون می دهد و مردگان را زنده می گرداند و نشانها می نماید مالک وللطبابة، وإن هى إلا كالذبابة ۔ أنت الذى يصبى القلوب، ويزيل چه نسبت بتو طبابت را و آل مگسی است از یں زیاده نیست تو آں ہستی که دلها را می برد و بیقراری ہا الكروب، وينزل السكينة، ويشابه السفينة طوبى لأوراق هي مرآتك، وواها دور میکند و آرام فرود آرد و کشتی را مشابه است۔ چه پاک آن ورقها هستند که در انها درج میشوی لأقلام هي أدواتك ۔ وصحفك نشرت لنا أوراقها عند كل ضرورة بألطف و چه خوب آن قلم ها هستند که آن آلہ نوشتن تست و صحیفہ ہائے تو اوراق خود حسن صورت وقت ہر ضرورت بر ما کشود۔ صورة، كأنها ثمرات أو عذارى متبرجات۔ فالحاصل أني وجدت كل ما وجدت گویا آن میوه ها هستند - بازنان با کره آراسته پس حاصل اینست که من هر چه یافتم از وحی رحمن یافتم ۔ من وحى الرحمن ۔۔ ونسأتُ نِضُوى المجهود بسوطه إلى أهل العدوان ۔ وإن در اندم شتر لاغر خود را که مانده شده بود بتازیانہ او سوئے دشمنان و به تحقیق حمد ایڈیشن اول کے ترجمہ میں ”نان“ کا لفظ سہوارہ گیا ہے۔ (ناشر)