حقیقةُ الوحی — Page 727
روحانی خزائن جلد ۲۲ ۷۲۷ ضمیمه حقيقة الوحي۔ الاستفتاء الله أعـطـانـي حـدائـق عـلـمــــه لولا العناية كنتُ كالسفهاء ٩٩ خدا تعالیٰ مرا باغہائے علم خود عطا فرمود اگر عنایت الہی نبودے من ہمچو بے خبر دان بودی إنى دعوت الله ربا محسنًا فأرى عيون العلم بعد دعائي من از خدائے خود خواستم که رب محسن است پس چشمہ ہائے علم بعد از دعا مرا نمود إن المهيمن لا يُعِز بنخوةٍ إِنْ رُمُتَ اعزازا فكُن كعفاء به تحقیق خدا متکبر را عزت نمی دهد والله قد فرطت في أمرى هوى بخدا که در امر من از روئے ہوا و ہوس تقصیر کر دی اگر می خواهی که تراعزت داده شود پس ہمچو خاک باش وأبيت كالمستعجل الخطاء ومثل جلد با ز خطا کننده انکار کردی الحر لا يستعجلن بل إنه يرنو بإمعان وكشف غطاء آنکه آزاد از تعصب ها است او جلدی نمی کند بلکہ بغور دل می نگرد و از میان پرده می بر دارد يخشى الكرام دعاء أهل كرامةٍ رُحمًا على الأزواج والأبناء نیک مردان از دعائے اہل کرامت می ترسند و بر زنان و پسران خود از بین خوف رحم می کنند عندى دعاء خاطف كصواعق فحذار ثم حذار من أرجــــائــي نزد من دعائے است کہ ہمچو صاعقه می جهد پس از کنارہ ہائے من دور باش دور باش والله إني لا أريد إمامة بخدا من هیچ پیشوائی را نمی خواهم هذا خيالك من طريق خطاء این خیال تو از راه خطاست إنا نريد الله راحة روحنا لا سُؤددا ورياسـة وعـــــــــلاء ما خدا را می خواهیم که آرام روح ماست و ریاست و بلندی را نمی خواهیم ما بر خدائے خود تو کل کردیم ہر کہ خدا را با شد بزرگی مے یا بد دشمنان از راه خباثت مرا ایزا می دهند إنا توكلنا على خَلاقِنَا من كان للرحمن كان مكرما لا زال أهل المجد والآلاء إن العدا يؤذوننـي بـخباثة يؤذون بالبهتان قَلبَ بَراءِ هم يُذعرون صيحة ونعدهم في زُمرِ موتى لا من الأحياء و ما ایشان را از گروه مردگان می شماریم نه از زندگان معطى الجزيل وواهب النعماء که بخشنده نعمت ها و عطا کننده است همیشه در بزرگی و نعمت ها می ماند از روئے بہتان دل بری را می آزارند ایشان می ترسانند سہو کتابت معلوم ہوتا ہے” نوشتم “ ہونا چاہیے۔ (ناشر)