براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 377
روحانی خزائن جلد 1 ۳۷۵ براہین احمدیہ حصہ چہارم تبدل کرتی رہتی ہے۔ بلکہ عمیق نظر سے معلوم ہوگا کہ یہ تغیرات بھی اس علت العلل ۳۲۱ بقیه حاشیه نمبراا سیر سربسته و ورائے وراء و که کشاید بدون وحی خدا جز خدائے کہ ہست محرم راز تند بادی بجوید از درگاه در دلت چون فرو شوم چه کنم درد راز ذات نهان که گوید باز مشت خاکی فتاده است براه تو نہ فہمی هنوز این سخنم ای دریغا که دل از درد گداخت ما را مخاطبی نشناخت اے خور روئے یار زود برآ که دل آزرد از شب یلدا یک نگاہے بس است در دین ہا کاش دیدی کسے از خوف خدا آشکار است کفر و ایمان ہم گفتمت آشکار و پنهان هم ترک خوف خدا بد عملی این دو چیز اند تخم تیره ولی ورنہ روئے نگار نیست نهان ہر حجابی ز تست اے بیجان از رگ جان قریب تر یا رست هر زه از تو درازی کار است ہر کہ برخواست از خودی یکبار خود نشیند بکار او دادار حی و قیوم و قادر است نگار تو مپندار مردہ اے مردار میل رفتن گرست جانب یار جانب صدق را عزیز بدار در شکی هست خیز و تجربه کن تا شکوکت بر آورم از بن گر خرد پاک از خطا بودی ہر خرد مند با خدا بودی کس نرست از ذهول و سهو و خطا جز خداوند عالم الاشياء نظرے کن ز روئے استقرا گر کسے رسته است باز نما درنه باز آ ز شورش و انکار آخرت با خدا فتد سروکار جيفة کذب را مخور زنهار خود نگه کن بترس زان دادار در خرابات اوفتاد دلے خود بخود چون برون شود ز گلے رو به باطل نهاده باز آ دل به بد روئے داده باز آ مزائل فتاده باز آ در آخر اے لاف زن ز عقل و خرد هوش کن پامنه برون از حد این کجا ایستاده باز آ ۳۱۷ سہو کتابت معلوم ہوتا ہے مزابل “ ہونا چاہیے۔(ناشر)