براہین احمدیہ حصہ سوم — Page 232
۲۰۹ روحانی خزائن جلد ۱ ۲۳۰ براہین احمدیہ حصہ سوم اور بد بو میں فرق واضح ہے۔ جہاں - جہاں تک تم چاہو فکر کر لو اور جس حد تک چاہو سوچ لو بقیه حاشیه نمبراا درخشد یقیں دان که این کار یزدانی است نه از دخل و تدبیر انسانی است شد این دین بفضل خدا ارجمند نه کار فریب است و سالوس و بند درو نور چون آفتاب تو کوری نمی بینی اش زین حجاب ناپاکی دل مشو بدگمان وگر حجتی است بنما عیان به شوق دل آویختن را بساز پس انگہ بہ ہیں قدرت کارساز گزیں کن زقومت یکے انجمن که با یک تن از ما کند یک سخن به بما هست بجوش است فضل خداوند پاک ز باطل پرستان نداریم باک فیض احد در دلم که تا بند ہر طالبی بگسلم در لطفها هست باز در خدا را نسیم عنایات اهتزاز کسے کو بتابد سر از عدل و داد کجا دم زند پیش صدق و سداد کلام خدا هر دم از عز و جاه کند روئے ناشرم سارش سیاه چسان رائے شخصی بگردد بلند که طغیان نفش بگردن فگند دل پاک و جولان فکر و نظر دو جوهر بود لازم یک دگر چو صوف صفا در دل آمیختند مداد از سواد عیون ریختند خدا آفریدت ز یک مشت خاک خودت داد نان تا نگردی ہلاک بہر حاجت گشت حاجت روا کشور از ترجم دو دست عطا چه پاداش جودش چنین میدهی که در علم خود را نظیرش نہی چه خود را برابر کنی با خدائے تفو بر چنین عقل و ادراک و رائے خدا چون دلے را به پستی فگند بکوشش نیاریم کردن بلند بکوشیم و انجام کار آن بود که آن خواهش و رائے یزدان بود وسوسہ ہشتم : ۔ انسان کو خدا کا ہم کلام تجویز کرنا ادب سے دور ہے ۔ فانی کو