براہین احمدیہ حصہ سوم — Page 230
روحانی خزائن جلد 1 ۲۲۸ براہین احمدیہ حصہ سوم ۲۰۷ کا اندازہ معلوم کرنے کے لئے ایک پیمانہ تصور کئے جاتے ہیں اور جو بات وسعت علم اور کمال عقل کے چشمہ سے نکلتی ہے اور جو بات تنگ اور منقبض اور تاریک اور محدود بقیه حاشیه نمبراا چو چیزی بود روشن اندر بہی برو هرچه بندی بود ابلهی چو بر نیک گوهر گمان بد بری بدانند مردم که بد گوهری چو گوئی در پاک را پر غبار غبار دو چشمت شود آشکار سخن ہائے پر خبث و بے مغز و خام بر خبیثان نشانی تمام بود ندانید گفتن سخن جز دروغ بر حق ندارد دروغی فروغ نیارید یاد از حق بیچگون به بندد چرا ست و درد پسند اوفتاد ست دنیائے دون که ناگاه باید شدن زین سرا پیچیش نیایند مردان مرد به بہ دنیا کسے دل سرانجام این خانه رنج بدین گل میالائے دل چون جسے کہ عہد بقایش نماند بسے زمان مکافات آید فراز تو بر عیش دنیا بدین سان مناز فریسی مخور از زر و سیم و مال که هر مال را آخر آید زوال نه آورده ایم و نه با خود بریم تہی آمدیم تہی بگذریم و الا تا نه تابی سر از روئے دوست جہانے نیرزد بیک موئے دوست خدائے کہ جان بر ره او فدا نہ یابی رہش جز پئے مصطفیٰ ابوالقاسم آن آفتاب جهان که روشن شد از وی زمین و زمان بشر کی بدی از ملک نیک تر نه بودی اگر چون محمد بشر نیاید ترا شرم از کردگار که اهل خرد باشی و با وقار پس انگه شوی منکر آن رسول که یا بد از و نور چشم عقول ز سهو و ز غفلت رسیده نه ز طور بشر پاکشیده نه نیاید از تو کار رب العباد مکن داور بها ز جہل و عناد