انجام آتھم — Page 267
روحانی خزائن جلد ۱۱ تتلو ضياء الحق عند وضوحه ما روشنی حق را بعد ظهورا و پیروی می کنیم ۲۶۷ مكتوب احمد لسنا بمبتاع الدجى ببراء ٢٦٧ نفسي نات عن كل ما هو مظلم فأنخت عند منوری وجنائی و تاریکی را بعد طلوع ماه نتوانیم خرید نفس من از همه تاریکی با دور شد و ناقه خود را بر آستانه آنکس خوابانیدم که روشنی بخشند و من است غلبت على نفسى محبة وجهه حتى رَمَيتُ النفس بالإلغاء بر نفس من محبت او غالب شد تا آنک نفس را از میان افگندم لما رأيت النفس سدّتُ مُهجتى ألقيتها كالميت في البيداء چون دیدم که نفس من سد راه من است پس او را همچو مرده در بیابا نے انداختم الله كهف الأرض والخضراء رب رحیم ملجأ الأشياء خدا پناه زمین و آسمان است خدائے رحیم جائے پناہ چیز ہا بر عطوف مأمنُ الغرماء ذو رحمة وتبرع وَعَطاءِ نیکی کنندہ مہربان جائے امن مصیبت زدگان صاحب رحمت و احسان و بخشش أحد قديم قائم بوجوده لم يتخذ وَلَدًا ولا الشركاء یکی است و قدیم است و قائم بالذات است نہ پسرے گرفت و نہ شریکے دارد وله التفرد في المحامد كلها وله علاء فوق كل علاء و اور ا در تمام صفات یگانگی است و او را بلندی بر بلندی است العاقلون بعالمين يرونه وَالعَـارفونَ به رأوا أشياء عقلمندان بذریعہ مصنوعات او را می بینند و عارفان بذریعہ او مصنوعات را مشاهده می نمایند هذا هو المعبود حقًا لِلوَرى فَردٌ وَحِيد مبدء الأضواء همین معبود حق برائے مخلوقات است فردست یگانہ وابتدائے ہمہ نور ہا از دست هذا هو الحِبُّ الذي آثرتُهُ ربُّ الورى عين الهدى مولائي این همان محبوب است که او را اختیار کرده ام رب مخلوقات چشمہ ہدایت مولائے من هاجت غمامة حبّه فكأنها ركب على عُسُبُورَةِ الحَدُواءِ ابر محبت او بر انگیخت پس گویا آن ابر برناقه با دشمال سواران هستند ندعوه في وقت الكروب تضرعًا نرضى به في شدة ورخاء در وقت بیقراری ہاما اور امی خوانیم و در نرمی و حتی با او خوشنود هستیم حوجاء لفته أثارت حرتي ففدى جنــانـي صـولة الحوجاء* با دگر دالفت او خاک مرا پرانید أعطى فما بقيت أماني بعده پس دل من بر حمله آن با دگر د قربان شد غمرت أيادى الفيض وجه رجائي مرا چندان داد که آرزوئے دیگر نماند إنَّا غُمسنا من عناية ربنا ما از عنایت رب خود و دست ہائے فیض اور روئے امید مرا بپوشید في النور بعد تمزق الأهواء در نور غوطه داده شدیم و ہوا و ہوس پاره پاره شد حمد سہو کتابت معلوم ہوتا ہے الهوجاء “ ہونا چاہیے۔ من الرحمن میں یہی شعر الهوجاء سے لکھا گیا ہے۔(ناشر)