انجام آتھم — Page 246
روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۴۶ مكتوب احمد ٢٤٦ وعزا إلى زندقة وضلالة، ليستر به جهلا يُخزيه ويزين شأنه في أعين تابعيه وسوئے من زندقہ و گمرا ہے را منسوب کرد تا که بدین حیله آن جهل را بپوشد که او را رسوا می کند و شان خود را در چشم ويكثر سواد طالبيه، ويؤذي قلوب المسترشدين۔ فلما رأيت أنه أفاق من تابعین خود ز بینت دہد ۔ وگروه طالبان را بیفزائد ۔ و دل مردم رشید را بیازارد ۔ پس چون دیدم که اواز غشی خود إغمائه، وضحك بعد بكائه، ورجع إلى أدراجه، واستراح بعد انزعاجه بهوش آمد و بعد گریستن بخندید و سوئے راہ ہائے خود واپس رفت و بعد رنج آرام یافت ۔ ورقات دمعته، وانفثأت لوعته، رأيت أن أتم عليه الحجة مرة ثانية | و اشک او بایستاد و سوزش او کم شد۔ مناسب دیدم که حجت را بر و تمام کنم ۔ وأسلط عليه من الحق زبانية، فاليوم قمت لهذا المرام ، لعل الله و از حق سیاست کنندگان را بر و مسلط کنم ۔ پس امروز برائے ہمین مطلب استاده ام - شاید اللہ تعالیٰ سوئے دار السلام يهديه إلى دار السلام۔ إنه يحول بين المرء وقلبه وإنه يشفى المؤوفين۔ او را هدایت نماید به تحقیق خدا تعالی در انسان و دل او حائل میشود ۔ و آفت زدگان را شفا می بخشد - فيا أيها الشيخ الضال، والمفترى البطال، ألم يأن لك أن تتوب پس اے شیخ گمراہ و مفتری بطال آیا تا هنوز برائے تو وقت نرسیده است که تو به کنی وتلين البال؟ أتفرح بحياة فيـه البـلايـا، وفي آخرها المنايا؟ طالما أيقظتك و دل تو نرم گردد ۔ آیا بدین زندگی خوش میشوی که در آن آفات اند و در آخر او مر گهاست ۔ مدتے شد بالوصايا، ووضعت أمام عينيك المرايا، ثم أقسمت لعلك تطمئن بالألايا، که من بوصیت ها ترا بیدار می کنم و پیش چشم تو آئینہ ہا نہادم ۔ با ز قسم خوردم شاید تو بقسم مطمئن شوی فقلت والله إني لست بمفترى وأعوذ برب البرايا، أن أسعى إلى الخطايا پس گفتم که بخدا من مفتری نیستم و پناه خدا می گیرم کہ سوئے خطاہا بیویم ۔