انجام آتھم

انجام آتھم — Page 237

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۳۷ مكتوب احمد أحضر مجلس الحمقاء ، ثم رأيتُ أن لا تعنيف على من يأتى الكنيف فقبلت كُلّ ما ﴿٢٣﴾ احمقان حاضر شوم ۔ باز خیال کردم که هر که در بیت الخلاء می رود بر و هیچ اعتراضی نمی کنند۔ پس هر چه گفتند قالوا، ومِلتُ إلى مَا مَالوا، وكتبت إليهم أنى أقبل أن أكتب مناضلا في ندوتكم، قبول کردم و بہر سوئے کہ میل کردند میل کردم و سوئے ایشان نوشتم که من قبول می کنم که در مجلس شما بطور مقابله فعليكم أن تكتبوا مثل ما أكتب أمام مقلتكم، أو أسمعوني ما أكتب بنویسم - پس بر شمالازم خواهد بود که مانند من شما هم در آنجا بنویسید - یا اگر این نتوانید کرد۔ پس هر چه بنویسم مرا بشنوانید۔ كما زعمتم كمال درايتكم، فصمتوا وسكتوا كأنهم من الميتين۔ پس خاموش ماندند و مثل مردگان ساکت شدند وقد أُشيع بعده الاشتهارُ وأُفشِيَ الأخبار، وأمضضناهم وأحفظناهم فصمتوا كرجل الثغ، و بعد زان اشتہار شائع کرده شد ۔ و خبر را فاش کرده شد و اوشان را بسوختیم و بغضب آوردیم پس همچو مرد زبان شکسته وسكتوا كالذى على تُرب الهوان مُرّغَ ، فانقلبنا عنهم كالمنصورين۔ فيا حسرة على الرسل البابا خاموش ماندند و مانند کسی که بر خاک مذلت غلطانیده شود ساکت شدند ۔ پس ما از ایشان همچو فتحیابان باز گردیدیم پس بر رسل بابا إنه ما خاف ربا توّابًا، ورأى ذلاً وتبابًا، وإنه شب نارًا ثم أخمدها خوفًا واضطرارًا، وجال في حسر تهاست که او از خدائے تو اب نترسید و خواری و ہلاکت را دید و آتشی را افروخت باز از روئے اضطرار و خوف فرو شجون، ثم خاف مخلب منون، ونسى كل مجون، ومع ذلك ما ترك سير المتكبرين ۔ میرانید و در راه بیابانها جولان کرد۔ باز از پنجه مرگ بترسید ۔ وہمہ بیبا کی فراموش کرد و با این همه سیرت تکبر را نگذاشت اَلا أَيُّهَا الاَبَّارُ مِثْلَ الْعَقَارِبِ إِلامَ تُرِي كِبْرًا وَ لَى الشَّوَارِبِ اے نیش زننده مانند عقرب تا بلکے کبر خود خواهی نمود و تا بکے بروت خود را پیچ خواهی داد وَمَا أَنْتَ إِلَّا قَطْرَةٌ تَحْتَ وَهُدَةٍ فَلَا تَتَصَادَمُ بِالْبُحُورِ الزَّغَارِبِ و تو ازین زیاده نیستی که یک قطرہ زیر مغا کے ہستی پس با دریا ہائے بزرگ خویشتن را مکوب