انجام آتھم

انجام آتھم — Page 212

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۱۲ مكتوب احمد ۲۱۲ عشيرتي، وكانوا لا يتخذون في سبل الدین وَتِیرتی، بل كانوا يجترئون على السيئات و عادت شان بود که اوشان در راه ہائے دین طریقه من اختیار نمی کردند بلکه بر بدی ها و وأنواع البدعات، وكانوا فيها مفرطين ۔ فألهمت من الرحمن أنه معذِّبُهم گوناگون بدعت ها دلیری می کردند و از حد در گذشته بودند پس از خدا تعالی الهام میافته از خدا تعالیٰ الهام یافتم که اگر اوشان لو لم يكونوا تائبين۔ وَقَال لى رَبِّى إنهم إن لم يتوبوا ولم يرجعوا فتنزل عليهم تائب نشدند او آنا نرا در عذاب گرفتار خواهد کرد و مرا پروردگار من گفت که اگر این مردم تو به نکردند و نه از رجُسًا من السماوات، ونجعل دارهم مملوّة من الأرامل والثيبات، و بد روشی با باز آمدند۔ پس ما بر ایشان از آسمان عذاب نازل خواهیم کرد۔ و خانه اوشان را از بیوگان پر خواهیم کرد نتوفهم أباتر مخذولين۔ وإن تابوا وأصلحوا فنتوب عليهم بالرحمة، ونغيّر واگر تو به کردند و اصلاح خود نمودند پس ما برحمت سوئے شان رجوع ما أردنا من العقوبة، فيظفرون بما يبتغون فرحين فنصحت لهم خواهیم نمود و اراده عقوبت را تبدیل خواهیم کرد۔ پس آنچه میخواهند بخوشی خاطر إتماما للحجة، وقلت استغفروا ربكم ذى المغفرة فما سمعوا كلماتي، وزادوا في | خواهند دید ۔ وایشان را برائے اتمام حجت م حجت نصیحت کردم و گفتم که از خدائے م و گفتم که از خدائے بخشندہ مغفرت بخواهید ۔ پس معاداتى فبدا لي أن أشيع الاشتهار في هذا الباب، لعلهم يتقون ويرجعون سخن من نشنیدند و در دشمنی افزودند - پس در دلم آمد که در این باره اشتہاری شائع کنم - شاید این مردم بترسند و إلى طرق الصواب، ولعلهم يكونون من المستغفرين۔ بسوئے راہ صواب رجوع کنند و شاید از خدا تعالی آمرزش بخواهند۔ فأشعت الاشتهار ، وأنا في هُشُيَار، فنبذوه وراء ظهورهم پس اشتہار را شائع کردم و من دران وقت در شهر هوشیار پور بودم ۔ مگر اوشان آن اشتہار