انجام آتھم — Page 202
روحانی خزائن جلد ۱۱ ۲۰۲ مكتوب احمد ۲۰۲ مثل هذه الافتراءات ونحت البهتانات، ظهر عُجَرُه وبُجَرُه ، وعُرِفَ نجمه و شجره افتراها و بهتان با حقیقت پوشیده او منکشف گشت و نبات او و درخت او شناخته شد۔ وظهر أنه هـاب الإسلام، ولو أخفى المرام۔ ألا تعلم أنه كيف أقر بأنه خاف و ظاهر شد که اوضرور از هییت اسلام بترسید - اگر چه این مقصد را پنهان داشت - آیا نمی دانی که او چگونه اقرار کرد حية، ومن المعلوم أن الحية ما كان مأمورة منا ولا معلمة، وتلدغ الحية | که اواز مار بترسید و این ظاهر است که مار از ما حکم یافته نبود و نه تعلیم یافته و مار با مر خدا تعالی می گزد بأمر الله لا بأمر الإنسان، فثبت أنه خشى قهر الديان، وأوجس في نفسه | نه با مر انسان ۔ پس ثابت شد که اواز قہر خدائے جزاء دهنده بترسید و در دل خود خوف خيفة نبأ الرحمن، وهذا هو شرط الرجوع الذي كان في إلهام المنان پیشگوئی پوشیده داشت و این همان شرط رجوع است که در الهام بود۔ فانتفع من الشرط بخوف الجنان، ثم ستر الأمر كالماكرين۔ پس بباعث خوف از ان شرط منتفع شد باز حقیقت حال را همچو مکر کنندگان پوشیده کرد۔ وإن قصة الحيّة تشهد بكمال الصفاء ، أن الخوف كله كان وقصہ مار بکمال صفائی گواهی می دهد که همه خوف از تقدیر آسمان بود۔ من قدر السماء ، لا من هؤلاء وهؤلاء ۔ وقد سمعت أني دعوته للإيلاء ، نه ازین گروه وازان گروه و تو شنیدی که من او را برائے قسم خوردن خوانده بودم فكان هو الخوف الذى رجعه إلى الإباء ۔ وقلت إني مجيزك كالغرماء ، پس همان خوف او را از قسم خوردن باز داشت و من بدو گفتم که هیچو تاوان دهندگان تر از رکثیر ولو شئت اجمعُ عَنِّى قبله عند أحد من الأمناء ، فخاف عكازتي، مع أنه انعام خواهم داد واگر بخواهی پیش از قسم خوردن نزد امینی زر انعام جمع کنانی ۔ پس از عصائے من بترسید ۔