انجام آتھم

انجام آتھم — Page 173

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۱۷۳ مكتوب احمد يرى الله هذه البلايا تتنزل على الأمة الضعيفة، ثم لا يتوجه إلى دفعها ولا ﴿١٣﴾ اطمینان میگیرند که خدا به بیند که این آفات برامت ضعیفه نازل می شوند و باز برائے دفع آن آفات و دور کردن الإزالة هذه الظلمة، ولا يبدء شيء من نصرة حضرة الكبرياء ، ولا تتنزل رحمته تاریکی متوجه نگردد۔ و چیزی از مدد خدا تعالی ظاهر نشود۔ ویچ رحمتے بروقت عند كمال هذا البلاء ، وتسبّ ذرارى الشيطان أولياء الرحمن فرحين مطمئنين نزول این بلا نازل نشود۔ واولا د شیطان اولیاء رحمن را دشنام با دید در حالیکه خوش و مطمئن اند۔ ألا تنظرون كيف بلغت غشاوة الجهل منتهاها، وكيف نسيت كل نفس عقباها، آیا نمی بینید که چگونه پرده جهل تا انتہائی آن رسید و چگونه هر نفس عاقبت خود را فراموش کرد۔ إلا التي حفظها الله وحماها ۔ ألا تشاهدون كيف زادت مگر آنکه خدا حفاظت او کرد و نگه داشت ۔ آیا مشاہدہ نمی کنید که چگونه ملت ہائے الملل الضالة في طغواها ، ووقع الفتور في سفينة الحق ومجراها ومرساها ؟ گمراه شده در تجاوز از حد زیاد تها کردند ۔ و در کشتی حق و جاری کردن و لنگر نهادن آن چه فتور ها افتاد۔ ألا يصرخ الوقت لمجدد الدين؟ ألم يأن للذين ظلموا أن يُنصروا آیا وقت موجودہ برائے مجدد دین فریاد ہانمی کند - آیا برائے مظلومان وقت نصرت هنوز نرسیده من رب العالمين؟ أتنتظرون وقت استئصال الإسلام، وَقَدْ است۔ آیا وقتے را انتظار می کنید که اسلام از بیخ برکنده گردد ۔ حالانکه وصل إلى شفا حفرة دين سيد الأنام؟ مالكم دین آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم تا سوراخ ہلاکت رسید ۔ لا تغتمون كالمواسين؟ که همچو غمخواران غمگین نمی شوید چه شد شما را