انجام آتھم

انجام آتھم — Page 171

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۱۷۱ مكتوب احمد من رب السماوات، فالله الذي نجى المسيح من صليب اليهود، ورفعه اا پس آن خدائے کہ مسیح را از صلیب یہود نجات داده بسوئے مقام بلند برداشت إلى المقام الأعلى، أراد أن ينجيه من صليب النصارى مرة أخرى، اراده کرد که بار دوم او را از صلیب نصاری نجات دهد۔ فأرسلني حَكَمًا عَدْلًا لهذه الخُطة، وسمانى باسمه لأكسر الصليب وأُتِمَّ پس مرا بطور حکم عدل و برائے این کار فرستاد و نام من مسیح نهاد تا که من صلیب را بشکنم ۔ و کاری که از ما بقى منه من فرائض النصيحة، فكل ما أفعل كان عليه مسیح باقی مانده بود با تمام رسانم۔ پس ہمہ آنچه من مے کنم او کردے۔ بقية الحاشية فحكم بينهم فيما اختلفوا فيه۔ و هو خير الحاكمين۔ پس حکم کرد در آنچه اختلاف می داشتند ولولا هذا الغرض فما كان وجـه لـذكـر هذه القصة۔ بل لو فرضت پس اگر این غرض نبودے پس برائے ذکر این قصہ بیچ و جہے نبود بلکه اگر این قصه را برخلاف القصة على خلاف هذه الصورة۔ لكان لغوا لغوًا كلها و محل اعتراض على این صورت فرض کرده شود همه قصه لغو و محل اعتراض بر حضرت باری می گردد۔ فعل حضرة العزة۔ الم تكن ارض الله واسعة فيخفي المسيح في مغارة آیا زمین خدا فراخ نبود پس می بایست که در غاری از غارها پوشیده من المغارات۔ كما اخفى افضل الرسل عند التعاقبات۔ ففكر اى حاجة اشتدت کر دے۔ چنانچہ آنحضرت صلی اللہ علیہ وسلم را بوقت تعاقب پوشیده کرد۔ پس فکر کن که کدام حاجتے پیش لرفعه إلى السموات اخشى الله رعب اليهود المخذولين۔ وظن انهم آمده بود که مسیح را بر آسمان برد۔ چه خدا از رعب یهود بترسید و گمان کرد که هر جا که در زمین پوشیده