انجام آتھم — Page 82
روحانی خزائن جلد ۱۱ ۸۲ مكتوب احمد ويفوضون الأمر إلى الله ذي الجلال والعلاء ، ويقولون ما لنا أن نتكلم في هذا و امر را به خدائے عزوجل سپرد می کنند و میگویند که ما را نشاید که در این گفتگو کنیم - و ما را علم عواقب وما أوتينا علم عواقب الأشياء ، إنا نخاف أن نكون من الظالمين۔ أولئك اشیاء نداده اند ما می ترسیم که از ظالماں نشویم این آن گروه است الذين اتقوا ربهم فسيهديهم الله، إنه لا يضيع الخاشعين۔ وأما الذين لا که از خدائے خود می ترسد پس قریب است که خدا ایشان را هدایت دهد چرا که او بندگان فروتن را ضائع نمی کند يخشون الله ولا يتركون سبل الأهواء ، ويُخلدون إلى خبيثات الدنيا و مگر آنانکه از خدانمی ترسند وراہ ہائے حرص و ہوا را ترک نمی کنند و سوئے پلیدی ہائے دنیا میل میدارند و برائے لا تبالى قلوبهم عالم القدس والبقاء ، ولا يرون ما يخرج من أفواههم من كلمات عالم قدس و بقا در دل شان بیچ پروائے نمانده و نمی بیند که چگونه کلمات تکبر و ناز از دهن شان بیرون می آید الكبر والخيلاء ، ولا يعيشون عيشة الأتقياء ، ويجعلون الدنيا أكبر همهم و چون پرہیز گاران زندگی نمی کنند و دنیا را بزرگتر مقصود قرار داده اند والبخل أعظم مقاصدهم، ويمشون في الأرض مشى المرح والاعتداء ، و بخل از اعظم مقاصد ایشان است و برزمین می روند همچو رفتن تکبر و تجاوز کردن۔ فأولئك الذين نسوا أيام الله ومواعيده ويئسوا مـن يــوم الــصــادقين، پس این مردم کسانی اند کہ روز ہائے خدارا و وعدہ ہائے او را فراموش کرده اند - واز روز صادقین نومید شدند - واختاروا سبيل المفسدين لا يزهدون في الدنيا ويموتون للفانيات و راه مفسدان گرفتند - و بر کمی دنیا قناعت نمی کنند و برائے چیز ہائے فانی می میرند ۔ ولا يتحلون بحلى العفّة والتقاة، وحسن الخلق ورزانة الحصاة، ولا يدخلون و زیور عفت و پرہیز گاری آراسته نمی شوند و بحسن خلق و درستی عقل خود را نمی آرایند و در کارها بدل الأمور بالقلب المزؤود، ويجترؤون على محارم الله والحدود، فلما و بر محرمات و حدود خدا دلیری می نمایند۔ ترسان داخل نمی شوند پس چونکہ