البلاغ

البلاغ — Page 440

روحانی خزائن جلد ۱۳ ۴٢٠ ترغيب المؤمنين الدولة بعض الشبهات۔ وتحسبنا من قوم يضمرون الفساد فى النيات۔ از بعض حرکات ما این دولت محسنه به نسبت ما در شبهات افتد و ما را چنان پندارد که ما فساد را در نیست ها مخفی فلذالک ما رضينا بان نترافع لتعذيب هذا القذاف الشرير۔ و اعرضنا عن میداریم پس از ہمیں سبب ما راضی نشدیم کہ برائے ایس بد گوسوئے ایس دولت شکایت برده شود واز همچو مثل هذه التدابير ۔ و حسبنا انه عمل لا ترضاه الدولة۔ و لا تستجاده تلک ایس تدبیر ہا پر ہیز کردیم و پنداشتیم که این کاری است که این دولت براں راضی نخواهد شد و این کار را السلطنة۔ فكففنا كالمعرضين۔ وسمعت ان بعض المستعجلين من این سلطنت خوب نخواهد پنداشت پس ہمچو اعراض کنندگان ازیں کار دست بردار شدیم و من شنیده ام که المسلمين ۔ ارسلوا رسائل الى الدولة مستغيثين۔ وتمنوا ان يوخذ المؤلّف بعض شتاب کاران از مسلمانان سوئے ایں دولت عرائض فرستاده اند تا مؤلف امہات المومنین را سزا كالمجرمين۔ و آن هی الا امانی کاماني المجانين۔ و اما نحن فما نرى في هذا دہانند مگر این آرزو ہائے خام ہمچو آرزو ہائے دیوانگان اند مگر مادر ایں تدبیر انجام خیر نمی بینیم ۔ و نه از ٢٩ التدبير عاقبة الخير ۔ ولا تفصيًا من الضير۔ بل هو فعل لا نتيجة له من غير گزند رہائی مشاہدہ می کنیم بلکہ ایں کارے بے سود است که هیچ نتیجه ندارد بجز شماتت اعدا۔ وازمیں تدبیر شماتة الاعداء۔ ولا يُستكفى به الافتتان بمكائد اهل الافتراء۔ ولو سلكنا سبيل | انسداد آں فتنه نمی شود که از مکر ہائے اہل افتر اظہور پذیر است - واگر ما بر طریق استغاثہ قدم زنیم و برائے الاستغاثة و نترافع لاخذ مؤلف هذه الرسالة۔ لتعزى الى فضوح الحصر۔ و سزائے آں مؤلف بحضور دولت برطانیہ شکایت بریم البتہ سوئے درماندگی و زبان بستگی منسوب خواهیم شد و نرهق بمعتبة عند اهل العصر۔ و يقال فينا اقوال بغوائل الزخرفة۔ و يقطع عرضنا | نزد جہانیاں بعتا بے ماخوذ خواهیم گردید و دربارہ ماسخن ہائے پُر زہر و باطل خواهند گفت و آبروئے ما بدا سہائے بحصائد الالسنة۔ ويقول السفهاء انهم عجزوا من الاتيان بالجواب۔ فلا زبانها قطع کرده خواهد شد و نادانها در حق ما خواهند گفت که اوشان از جواب دادن عاجز آمدہ سوئے