آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 660
روحانی خزائن جلد ۵ ۶۵۸ آئینہ کمالات اسلام خاتمه اشعار در شکر وحمد حضرت اعلیٰ پروردگار تعالی شانه و جل اسمه جمیع الانوار قربان تست جان من اے یار محسنم با من کدام فرق تو کردی که من کنم ہر مطلب و مراد که می خواستم زغیب ہر آرزو که بود بخاطر معینم از جود داده همه آن مدعائے من و از لطف کرده گذر خود بمسکنم م بیچ آگهی نبود از عشق و وفا مرا خود ریختی متاع محبت بدامنم این خاک تیره را تو خود اکسیر کرده بود آن جمال تو که نمودست احسنم این صیقل دلم نه بزهد و تعبد است صد منت تو هست برین مشت خاک من خود کرده بلطف و عنایات روشنم جانم ربین لطف عمیم تو ہم تنم سهل است ترک ہر دو جہان گر رضائے تو آید بدست اے پنہ و کیف و مامنم فصل بهار و موسم گل نایدم بکار کاندر خیال روئے تو ہر دم بگلشنم من تربیت پذیر ز رب مهیمنم چون حاجته بود بادیب دگر مرا ز انساں عنایت از لی شد قريب من یا رب مرا بہر قدمم استوار دار کامد ندائے یار زہر کوئے و برزنم وان روز خود مباد کہ عہد تو بشکنم در کوئے تو اگر سر عشاق را زنند اول کسے کہ لاف تعشق زند منم