آئینہ کمالاتِ اسلام

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 385 of 776

آئینہ کمالاتِ اسلام — Page 385

روحانی خزائن جلد ۵ ۳۸۵ آئینہ کمالات اسلام مقربين۔ لكل واحد منهم مقام معلوم۔ لا ينزل احد من مقامه و لا يرقى۔ ۳۸۵ و نزولهم الذي قد جاء في القرآن ليس كنزول الانسان من الاعلى الى الأسفل و لا صعودهم كصعود الناس من الاسفل الى الاعلى لان في نزول الانسان تحولا من المكان ورائحة من شق الانفس واللغوب و لا يمسهم لغب و لا شق و لا يتطرق اليهم تغيّر فلا تقيسوا نزولهم وصعودهم بأشياء أخرى۔ بل نزولهم و صعودهم بصبغ نزول الله و صعوده من العرش الى السماء الدنيا ۔ لان الله أدخل وجودهم في الايمانيات و قال : مَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ فآمنوا بنزولهم و صعودهم و لا تدخلوا في كنههما ۔ ذلك خير و اقرب للتقوى۔ وقد وصفهم الله بالقائمين والساجدين و الصافّين والمسبحين والثابتين۔ ترجمہ : دو خصم که در رائے تخالف دارند ۔ یکے نظیرے بہ ثبوت واقعهٔ خود در دست دار و آن دیگر از نظیری تهیدست است - ازین دو کدام برصواب وصدق باشد بدیده انصاف نگاه فرمائید ۔ اے مردمان از خدا بترسید و دنبال گروه کجرو گام نزنید و گفتار حضرت مصطفیٰ (صلی اللہ علیہ وسلم ) بخاطر در آرید ۔ من بجہت فصل قضیہ ہائے کہ ہنوز غیر منفصل بود حاکم عادل آمده ام ۔ شہادت مرا پزیرفتاری کنید و مرا علمی داده اند که شما را داده نشده و نه خواهند داد و اگر شما در امر من شک می آرید بیائید که خدا وند قوی قادر در میان ما و شما حکم کند - زیرا که او با صادقان است می شنود و می بیند - اوتعالی هم درین وقت مرا بشارت داد و گفت اے عیسی ز و دست که ترا نشانہائے بزرگ خود بنمایم ۔ اکنون درست و راست تر از این فصل چه خواهد بود المدثر : ٣٢