ایک غلطی کا اِزالہ — Page 12
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۲ اعجاز المسيح تفكروا في مآل الكاذبين۔ وقالوا مختلق وما در انجام دروغگویاں فکرے نہ کردند و گفتند که مفتری است و تذكروا من دَرَجَ من المـخـتـلـقـيـن۔ والأسف كـل آنان را یاد نه کردند که در حالت افترا ازیں جہاں بگذشتند و تمامتر افسوس الأسف أنهم يقولون ولا يسمعون۔ ويعترضون این است که این مردم بگویند و نمی شنوند و اعتراض می کنند ولا يُصـغـون۔ ويلـمـزون ولا يُحققون۔ وحصحص و سوئے جواب گوش نمی دارند و عیب گیری می نمایند و تحقیق نمی کنند و ظاهر الحق فلا يبصرون۔ وإذا رموا البرى بأفيكة شد حق پس نه می بینند و چوں ناکردہ گناه را بتهمته متهم می کنند فضحكوا وما يبكون ما لهم لا يخافون۔ أم لهم براءة پس می خندند و نه می گریند چه شد او شانرا که نمی ترسند آیا در کتابها في الزبر فهم لا يُسألون۔ وما أرى خوف الله في قلوبهم از مواخذہ برول داشته شده اند و باز پرس نخواهد شد۔ نه می بینم خوف خدا در بل هم يؤذون الصادقين ولا يبالون ما أرى دلہائے ایشاں بلکہ ایشاں ایزا می دهند راستان را و پیچ پروا نمی دارند نمی بینم فناء صدورهم رحبا۔ وكمثلهم اختاروا صحبًا۔ صحن سینه ایشان را کشاده ہمچو خود دوستان خود چیده اند و ويهمزون ويغتــابـون وهـم يـعـلـمـون۔ ولا يتكلمون عیب مردم می کنند و غیبت می نمایند و می دانند که بد میکنیم و کلام نه می کنند