ایک غلطی کا اِزالہ — Page 66
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۶۶ اعجاز المسيح من خيلها ورجلها وحفلها وجحفلها۔ وزمرها وقوافلها۔ و سواران خود و پیادگان خود و جماعت خود و لشکر خود و گروہ ہائے خودو قافلہ ہائے خود بیایند ۔ فصاروا كميت مقبور أو زيت سراج احترق وما بقى معه پس ہمچو آں مُرده شدند که در قبر نهاده می شود و همچو آں روغن چراغے گشتند کہ ہمہ من نور ۔ وسكتنا من بارز من صغيرهم وكبيرهم۔ وأو كفنا آل سوخت و چیزے نور بادے نماند و ما دہن ہر خورد و کلان ایشان به بستیم که من نهق من حميرهم۔ فما كانوا أن يتحركوا من المكان۔ أو بمیدان بیرون آمد و برخر ہائے ایشاں کہ آواز مکروه می برداشتند خرکین مضبوط کشیدیم پس نبود يميلوا من السنة إلى السنان۔ بل جرّبنا من شرخ الزمن إلى طاقت شاں که از مقام خود حرکت کنند یا از غنودگی سوئے نیزہ بیایند بلکه ما هذا الزمان۔ إن هؤلاء لا يستطيعون أن يبارزونا في از ابتدائی زمانہ ایشان را تجربه کرده ایم که این مردم الميدان۔ وليس فيهم إلا السب والشتم قاعدين في دادن و و در ایشان زنان نیست طاقت مقابله ندارند طاقت بجز الحجرات كالنسوان يفرون من دشنام سخت گفتن همچو كل مأزق۔ ويتراءى أطمارهم من تحت يلمق۔ ثم لا از هر حرب گاه تنگ و خطرناک می گریزند و ظاهر می شود پارچہ ہائے کہنہ شاں يقرون ولا يتندمون۔ ولا يتقون اللـــــه که زیر قبا می دارند بعض نه اقرار می کنند و نه شرمنده می شوند و نه از خدا بترسند