Haqiqatul-Wahi (The Philosophy of Divine Revelation) — Page 958
958 AL-ISTIFTA'-SUPPLEMENT TO HAQIQATUL-WAHI ثُمَّ اللَّنَامُ يُكَذِّبُوْنَ بِخُبْتِهِمْ لَا يَقْبَلُوْنَ جَوَائِزِي وَ عَطَائِي و عطابات مرا قبول نمی کنند باز لئیمان از خباثت ایشان تکذیب می کنند Even then the mean reject me on account of their evil natures; They do not accept my gifts and my favour. كَلِمُ اللنَّامِ أَسِنَّةٌ مَذْرُوْبَةٌ سخن ہائے لیمان نیزہ ہائے تیز هستند وَ صُدُوْرِهِمْ كَالْحَرَّةِ الرَّجْلَاءِ وسینہ ہائے اوشان مثل زمین بے نبات خشک افتاده اند The words of the mean are like sharpened spears, And their chests are like the hard, stony terrain. مَنْ حَارَبَ الصِّدِّيقَ حَارَبَ رَبَّهُ وَنَبِيَّةَ وَطَوَائِفَ الصَّلَحَاءِ ہر کہ با صدیق جنگ کرد با خدا جنگ کرد و با پیغمبر خدا جنگ کرد و با تمام صلحاء جنگ کرد He who fights the truthful fights his Lord God; And His Prophet and multitudes of the righteous. وَ اللَّهِ لَا أَدْرِى وُجُوهَ كُشَاحَةٍ مِنْ غَيْرِ أَنَّ الْبُخْلَ فَارَ كَمَاءِ بخدا من وجه دشمنی ایشان هیچ نمی یابم بجز اینکه بخل اوشان مانند آب جوش کرده است God is my witness—I do not know the source of their enmity, Except that their miserliness has gushed forth like water. مَا كُنْتُ أَحْسَبُ أَنَّهُمْ بِعَدَاوَتِي يَذَرُوْنَ حُكْمَ شَرِيعَةٍ غَرَّاءِ من گمان نمی کردم که اوشان بباعث عداوت من حکم شریعت غزا را خواهند گذاشت I never imagined that—merely to oppose me—they would Put aside even the command of the illustrious Shariah.