درثمین فارسی (جلد دوم) — Page xiv
513 521 524 526 527 528 529 530 531 534 535 538 539 540 543 544 545 546 547 564 567 569 نمبر شمار نظم نمبر 72 128 73 129 74 130 75 131 76 132 77 133 139 140 141 78 134 79 135 80 136 81 137 82 138 83 84 85 86 142 87 143 88 144 89 145 90 146 91 147 92 148 93 149 مصرع اول آن جوانمرد و حبیب کردگار ۔۔۔۔۔ الا اے کہ ہشیاری و پاک زاد۔ اے سرو جان و دل و هر ذره ام قربان تو ۔۔۔۔ عجب دارم از لطف اے کردگار ۔۔۔۔۔۔۔ مرانہ زہد و عبادت نه خدمت و کاری است۔ اگر مردی ره مولی طلب کن۔ یک نظر سوئے فلک کن یک نظر سوئے زمین ۔۔۔ آنانکه بر دعاوی ما حمله ها ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ بجز فضل خداوندی چه درمانی ضلالت را۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ اے یار ازل بس است روئے تو مرا ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ مردم نا اہل گویندم که چون عیسی شدی۔ کس بہر کسے سر ندید جاں نفشاند ۔۔ از بندگان نفس ره آں لگاں میرس۔ آنکه گوید ابن مریم چون شدی۔ چہ شیریں منظری اے دلستانم۔ چون مرا حکم از پئے قوم مسیحی داده اند۔ آنکه آید از خدا آید بدو نصرت دواں تو مردان آل راہ چوں بنگری۔ سپاس آن خداوند یکتائے را۔ تو خواهی خسب یا خود مرده میباش۔ آه صد آه رفت عمر بیاد۔۔۔۔۔۔ اے شوخ زناتواں چہ جوئی ؟۔ 7