درثمین فارسی (جلد دوم)

درثمین فارسی (جلد دوم) — Page xii

231 239 241 242 256 257 258 260 265 266 283 290 291 292 293 298 301 302 305 308 311 313 مصرع اول سے سزد گر خوں بہار د دیدۂ ہر اہلِ دیں۔ شان احمد را که داند جز خداوند کریم۔ آں نہ دانائی بود کر نا شکیبائی نفس۔ جائیکه از مسیح و نزولش سخن ردود۔۔۔۔۔۔۔ اے خدا جانم بر اسرار ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ اے خدا اے مالک ارض و سما گر خدا از بنده خوشنود نیست۔۔۔ بکوشید اے جواناں تا بہ دیں قوت شود پیدا۔ محبت تو دوائے ہزار بیماری است۔ چوں زمن آید ثنائے سرور عالی تبار ۔۔۔ بده از چشم خود آبی درختان محبت را ۔ مصطفی را چون فروتر شد مقام۔ چوں مرا نورے پئے قومی سیحی داده اند۔ دوستان خود را شمار حضرت جاناں کنید ۔ عجب نوریست در جان محمد ۔۔۔ قربان تست جان من اے یار حسنم اے اسیر عقل خود بر ہستی خود کم بناز اے نیچر شوخ ایں چہ ایذا است۔ روئے دلبر از طلبگاراں نمی دارد حجاب بیکسی شد دین احمد پیچ خویش و یار نیست۔ رهبر ما سید ما مصطفی است۔۔۔ حمد و شکر آں خدائے کردار ۔۔۔۔۔۔۔۔۔ 5 نمبر شمار نظم نمبر 28 84 29 30 85 86 31 87 32 88 33 89 34 90 35 91 36 92 37 93 38 94 39 95 40 96 41 97 42 98 43 99 44 100 45 101 46 102 47 103 48 104 49 105