درثمین فارسی (جلد اوّل)

درثمین فارسی (جلد اوّل) — Page xviii

مصرع اول صفحہ نمبر گر ہمیں لاف و گزاف و شیخی است۔ بردباری می کند زور آورے۔ کے پرستند بنده را جز آنکه نادانی بود۔ محمد است امام و چراغ ہر دو جہاں۔ صدق را ہر دم مدد آید ز رب العالمیں اے خدا اے چشمہ نور ہدی۔ ذلت صادق مجواے بے تمیز ۔ 590 591 591 591 592 592 592 593 593 593 594 594 594 595 595 596 596 596 597 597 597 598 هر که روشن شد دل و جان و درون از حضرتش۔ حرا با ہر کہ روئے آشنائی است۔ خلق و عالم جمله در شور و شراند گر این گفرم بدست آید برو قربان گنم صد دیں۔ گر مهر خویش بر کنم از روئے دلبرم۔ خیز تا از در آن بار مرادی طلبیم۔ آسمان و مه و خورشید شهادت رت دادند۔ ۔۔۔۔۔۔۔۔ از افترا و کذب شما خون شدست دل چو آمد از خدا طاعوں پہ بیس از چشم اکرامش۔ جہاں را دل ازیں طاعون دو نیم است۔ بهر دمم مددی از خدا همی آید۔۔ چه شیریں یاد تست اے دلستانم۔ تا شود پیر کود کے نادال ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ ایں ہمہ وحی است از رب السماء ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ آسمان بار د نشان الوقت میگوید زمین۔ 10 نمبر شمار نمبر 40 193 41 194 42 195 43 196 44 197 45 198 46 199 47 200 48 201 49 202 50 51 52 203 204 205 206 53 54 207 55 208 56 209 57 210 58 211 59 212 60 213 61 214