درثمین فارسی (جلد اوّل)

درثمین فارسی (جلد اوّل) — Page xvi

نمبر شمار نظم نمبر 94 150 95 151 96 152 97 153 مصرع اول هفت کشور گر ز حالم بے خبر باشد چه باک۔ گجا آں مفسدے را جائے باشد۔ صید کردن کار ما آمد مگر۔۔۔۔۔ دردا که حسن صورت فرقاں عیاں نماند۔ صفحہ نمبر 571 572 574 575 579 579 579 580 580 580 581 581 582 582 582 582 583 583 583 583 584 متفرق اشعار کر مک پروانه را چون موت می آید فراز پنا ہم آں توانائیست هر آن ۔۔۔۔۔۔۔۔ خاکساریم و سخن از ره غربت گوئیم۔ هر که تف افگند به مهر منیر ۔۔۔۔۔ چوں نیستت بیک مگسے تاب ہمسری۔ کلام پاک آں بیچوں وہد صد جام عرفان را۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ عشق است که بر خاک مذلت غلطان۔۔۔۔۔ بیچ محبوبے نماند پیچو یار دلبرم۔ ہمیں مرگ است کز یاران بپوشد روئے یاران را۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ محمد الله که این کحل الجواهر ۔۔ متاب از سرمه رو گر روشنی چشم می باید جنس نام و ننگ و عزت را ز دامان رختیم۔ اے غافلاں وفا نکند ایں سرائے خام۔ چوں گمان کنم اینجا مدد روح قدس۔ گرچه هر کس زره لاف بیانی دارد۔ ۔۔۔۔۔۔۔۔ اے خدا نور ده این تیره درونا نے را نمی ترسیم از مردن چنین خوف از دل افگندیم۔ 8 1 154 2 155 3 156 4 157 5 158 6 159 7 160 8 161 9 162 10 163 11 164 12 165 13 166 14 167 15 168 16 169 17 170