Barahin-e-Ahmadiyya Parts I & II — Page 100
BARĀHIN-E-AHMADIYYA چو ناگه نهنگ اجل در کشد چرا آدمی این چنیں سر کشد Since death, like an alligator, snatches a man with suddenness, Then why should he act so arrogantly? بدنیائے دوں دل مبند اے جواں تماشائے آں بگذرد ناگہاں O young man, give not your heart to this lowly world; Its fanfare will disappear all of a sudden. بدنیا کیسے جاودانه نماند به یک رنگ وضع زمانه نماند No one lives in the world forever; Time does not remain constant. بدست خود از حالت دردناک سپردیم بسیار کس را به خاک We have consigned to the earth many a dear one, With our hearts full of grief and sorrow. چو خود دفن کردیم خلقے کثیر چرا یاد ناریم روز اخیر Having buried so many ourselves, Why should we not remember the day of our own death? ز خاطر چرا یادشان نکنیم نه ما آهن جسم و روئیں تنیم Why should we forget their memories? We are not made of steel or bronze. بترس اے معاند ز قہر خدا به که سخت ست قهر خداوند ما O enemy of mine, fear the wrath of God, For the chastisement of my Lord is hard to bear. نا کردن ترس پروردگار بسا شہر ویران شدند و دیار For not fearing the Omnipotent God; Countless nations and towns were destroyed. 100