شیخ عجم اور آپ کے شاگرد — Page 139
139 پر خطر هست این بیابان حیات صد ہزاراں اثر دہائش در چہات صد ہزاراں آتش تا آسماں صد ہزاراں سیل خونخوار و دماں صد ہزاراں فرسخے تا کوئے یار دشت پر خار و بلائش صد ہزار بنگر این شوخی ازاں شیخ عجم ایں بیاباں کرد طے از یک قدم را بنده دلدار خود افگنده پنے این چنین باید خدا اوئے دلدار از خود مُرده بود از پئے تریاق زہرے خورده بود تا نه نوشد جام این زہرے کسے کے رہائی یابد از مرگ آں جسے زیر این موت است پنہاں صدحیات زندگی خواهی بخور جام ممات ہیں کہ ایں عبداللطیف پاک مرد چوں پئے حق خویشتن برباد کرد تا کنون در سنگها افتاده است جاں بصدق آن داستان را داده است صدق و وفا ره این بود رسم و این بود مردانِ حق را انتہا از پئے آں زنده از خود فانی اند جاں فشاں بر مسلک ربانی اند فارغ افتاده ز نام و عزّ و جاه دل زکف و ز فرق افتاده کلاه دور تر از خود به یار آمیخته آبرو از بیر روئے ریخته ذکر شاں هم می دهد یاد از خدا صدق ورزان جناب کبریا در حضرت سید محمد عبد اللطیف کی شہادت کا ذکر سلسلہ احمدیہ کے اخبارات میں عنوان خون یعنی حضرت مولانا مولوی عبد اللطیف کی شہادت حضرت ناله نمیدانم که چون است ہمیں بینم که عنوانش به خون است (101) معزز ناظرین الحکم اس خونی خبر کے سننے کے لئے ہرگز تیار نہ ہو نگے جو ہم ان کو