نشانِ آسمانی

نشانِ آسمانی — Page 383

روحانی خزائن جلد۴ ۳۸۳ تا چهل سال اے برادر من دور آں شہسوار مے بینم عاصیاں از امام معصومم خــجــل و شرمسار می بینم غازی دوستدار دشمن کش ہمدم و یار غار می بینم زینت شرع و رونق اسلام و استوار ے گنج کسری و بینم نشان آسمانی ہمہ بر روئے کارمے بینم نفذ اسکندر بعد ازان خود امام خواهد بود بس جهان را مدار مے بینم نام آن نامدار مے بینم اح م و دال مے خوانم دین و دنیا از و شود معمور خلق زو بختیار می بینم مهدی وقت و عیسی دوراں ہر دو را شہسوار مے بینم ایں جہاں را چو مصر مے نگرم عدل او را حصار می بینم ہفت باشد و زیر سلطانم بر کف دست ساقی وحدت ہمہ را کامگار مے باده خوشگوار ے بینم شیخ آہن دلاں زنگ زده کند و بے اعتبار می بینم گرگ با میش شیر با آہو در چرا با قرار می بینم * ترک عیار سست می نگرم مخصم او در خمار می بینم نعمت الله نشست از ہمہ بر کنار بر کنجے اس جگہ منشی محمد جعفر صاحب اس بات پر زور دیتے ہیں کہ یہ شعر یعنی ترک عیار گویا اس عاجز کی تکذیب کی نسبت پیشگوئی ہے لیکن ایک عقل مند جو انصاف اور تدبر سے کچھ حصہ رکھتا ہو وہ سمجھ سکتا ہے کہ یہ شعر اس قصیدہ کے مضامین کا ایک آخری مضمون ہے اور قصیدہ کی ترتیب سے بہداہت معلوم ہوتا ہے کہ اوّل مسیح موعود کا ظہور ہو اور پھر اس کے بعد کوئی ایسا واقعہ