مواہب الرحمٰن — Page 316
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۱۴ مواهب الرحمن مع ذالك ما أريتُ آية في زعم هذه العجماوات ! وإن الله حقق في نفسي با وجود این همه در گمان این بهایم بیچ نشانے نہ نموده ام - وخدا تعالی در نفس من سوره صفحی را سورة الضحى إذ توفّى أبى، وقال:" أليس الله بكاف عبده"، فكفلني كما وعد وآوى ۔ ثابت گردانیده چون پدر من وفات یافت فرمود آیا خدا برائے بندہ خویش کافی نیست و فیل من شد و مرا جائے داد۔ ثم لما رآني ضالا مضطرا إلى سبيله الأخفى، ولم يكن رجل ليهديني ۔۔ علمنى باز چون مرا برائے راہ ہائے پوشیدہ خود بیقرار و مضطر دید مرا از پیش خود تعلیم و ہدایت داد۔ من لدنه وهدى ثم لما جمع عندى فوجا ووجدنى عائلا أنعم على وأغنى باز چون مردم بسیار نزدمن جمع کرد و مرا عیالدار و تهیدست یافت غنی فرمود۔ وهو معى أينما كنت، ويبارز لى من بارزنى من العدا ، ولى عنده سر لا يعلمه غيره و او با من است هر جا که باشم و بادشمنان من جنگ میکند و مرا باوے سٹریست کہ دیگرے لا في الأرض ولا في السما ۔ وإذ قال: " أليس الله بكاف عبده "في يوم وفاة أبي، نه در آسمان و نه در زمین از آن آگاه نیست و چون گفت الیـس الــلــه در وقت وفات پدرمن ۔ فوالله ما ذُقْتُ عافية وراحة في عهد أبى كعهد ربّي ۔ وإذ رآني في ضلالة الحُبّ بخدا من آن عافیت و راحت که در عهد رب خود چشیده ام هرگز در عهد اب خود ندیدم و چون مرا در ضلالت محبت دید وبشرني بالهداية، فوالله جذبنى كل الجذب وأجرى إلى بحار الدراية ۔وإذ قال إنى بشارت ہدایت داد۔ بخدا مرا بسوئے خود بنما متر کشید و دریاہائے فہم برائے من روان فرمود و چون گفت ترا سأغنيک و لا أتركك فى الخصاصة، فوالله أنعم على وعلى من معى مِن فوج من غنی خواهم کرد و در تنگ دستی نخواهم گذاشت۔ بخدا برمن و بر اصحاب صفه من بسیار أصحاب الصفة ۔ هذه قصتى ۔۔ ثم يجعل الحاسدون من العلماء في الدجالين حصتي انعام کرد۔ اینیست ماجرائے من باز ایں حاسدان مرا دجال مے گویند۔ لا يرون ضعف الدين والملة، بل يُضعفون الضعيف ويتركونه في الأنياب النصرانية ۔ ضعف دین وملت رانمی بینند بلکه ناتوان را ناتوان زیاده بگردانند و اور اور دندان و پنجه نصرانیت میگذارند