مواہب الرحمٰن — Page 290
۲۸۸ روحانی خزائن جلد ۱۹ مواهب الرحمن ومن أنكر أحاديث نبينا التي قد نُقدتُ ولا تُعارض القرآن، فهو أخو إبليس وہر کہ انکارا حادیث پیغمبر ما کند آن حدی شبا که تنقید آن شده و مخالفت بقرآن ندارند او برادری شیطان است وإنه ابتاع لنفسه اللعنة وأضاع الإيمان ۔ وإن القرآن مقدم على كل شيء ، و واوخرید برائے نفس خود لعنتے و ایمان را ضائع کرد و قرآن مقدم بر هر چیز است و وحى الحكم مقدم على أحاديث ظنية، بشرط أن تطابق القرآن وحيه مطابقة وجی حکم یعنی مسیح موعود مقدم است بر احادیث ظلیه بشرط اینکه آن وحی مسیح موعود بقر آن مطابقت کلی تامة، وبشرط أن تكون الأحاديث غير مطابقة للقرآن، وتوجد في قصصها دارد و بشرط اینکہ قصہ ہائے آں حدیث بقصہ ہائے قرآن مطابقت ندارند یعنی در قصہ ہائے آں مخالفة لقصص صحفِ مطهرة ۔ ذالك بأن وحى الحَكَمِ ثَمَرَةٌ غَضٌ وقد جُنِيَ احادیث و قرآن شریف باہم مخالفت باشد این اعتقاد برائے ایس ضروری است که دجی مسیح موعود ثمره تازه است که مــن شــجــرة يقينية، فمن لم يقبل وحى الإمام الموعود، ونبذه لروايات ليست از درخت یقینی چیده شده است۔ پس هر که وحی امام موعود را قبول نہ کرو۔ و برائے روایات غیر مشہود كالمحسوس المشهود، فقد ضل ضلالا مبينا ، ومات ميتة جاهلية، آنرا از دست انداخت پس او در گمراہی واضح افتاد و برموت جاہلیت بمرد۔ ۷۰ وآثر الشك على اليقين ورُدَّ من الحضرة الإلهية ۔ ثم إن كان من الواجب وشک را بریقین اختیار کرد و از حضرت الوہیت رد کرده شد باز اگر اعتماد الأخذ بالروايات في كل حال۔ ففي أي شيءٍ رجلٌ يقال له حكم من الله ذي الجلال؟ بر روایات داشتن در هر حال لازم بودے۔ پس چه چیز است آن شخص که نام او از خدا تعالی حکم نهاده شده باشد ۔ فكيف أعطيه هذا اللقب مع أنه لا يحكم في مسألة من المسائل، بل يقبل و چگونه داده خواهد شد او را این لقب با وجود یکه او در مسئله از مسائل پیچ فیصلہ اختلاف نمیکند ۔ بلکہ ہر چہ كل ما عند العلماء كالمستفتى السائل؟ فعند ذالك لا يستقيم لقبُ الحَكَمِ نز دعلماء است آن همه قبول میکند مانند آن کسی کہ فتویٰ سے پُر سد وسائل میباشد پس در میں وقت لقب حکم برو