مواہب الرحمٰن — Page 272
۲۷۰ مواهب ا روحانی خزائن جلد ۱۹ به خلت، وكم من عيون اغرورقت ما بال قرية يبكون يتاماها بذكر ازاں خالی شدند و چندین چشمبا پر آب شدند - چه حال آن قریه ست که میگریند یتیمان آن بذکر الآباء ؟ وما ماتوا إلا بسمّ هذا الدواء، والذين شنَّ الغارة عليهم الفَناء، پدران و نمردند مگر زہر ایں دوا و آنانکه برایشاں موت تافت۔ به كان أكثرهم من السنّ في فَتاء ۔ فويل لقرية حُمَّ فيها ما توقعته، وظهر ما أشعته، اکثر ایشان جوان بودند پس واویلا است بران قریه که قصد کرده شد در آں چیزے کہ من امید میداشتم و ظاهر شد وكان أسرع من ارتداد الطَّرف، حتى تغيرت أعينهم وضرى عليهم الموت آنچه من شائع کردم و بود زود تر از چشم زدن که چشمہائے ایشان متغیر شدند - دموت بر ایشاں بیچو اسپ عمده بجست ۔ ۵۲ كالطرف ، وعَنَّ لعَمَلةِ التطعيم كربّ، وما كان إلا بالله حرب ۔ ولما و پیش آمد عمله خال زدن را بیقراری و نبود مگر بخدا جنگ کردن و چوں أجـالــوا فيهم الطرف وجدوهم عرضة للتهلكة، ورأوا الموت يسعى على بر روہائے شاں نظر انداختند ایشان را نشانہ ہلاکت یافتند و دیدند کہ موت برروئے شاں وجوههم وينادي للرحلة، ورأوا القوم يلحظونهم شزرا، ويوسعونهم می دود و برائے کوچ کردن آواز با میدهد و قوم را دیدند که به چشم بج می بینند و بسیار زراية وزجرا، فخرجوا من الأرض ،وعرصاتها، والـطـيـر في وكناتها، ثم عیب جوئی می کنند ۔ پس ازاں زمین بیرون آمدند و هنوز پرندگان روح در آشیانه با طارت الأرواح، واشتد النياح فهذا حال تجارب الإنسان، ثم ينكرون بودند و باز پرواز کرد جانها و سخت شد ماتم این حال تجربہ ہائے انسان است باز انکار وحى الـرحمــن وأى شقاوة أكبر وأعظم من إنكار المرسلين، وسوء الظن وحی رحمن میکنند و کدام شقاوت بزرگتر است از انکار مرسلال۔ و بدگمانی در تائید بالمؤيدين؟ يقولون أنت كاذب ! فما لهم إنهم ينبهونني عنى، ويظنون أنهم یافتگان میگویند که تو کاذب ہستی پس چه شد آنها را چه مرا از من خبر مید ہند ۔ و گمان میکنند که ایشاں