مواہب الرحمٰن — Page 259
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۵۷ مواهب الرحمن وروايات لا تُرَدَّ ولا تُنسب إلى كذاب بالاستعجاب۔ ورأينا العامة عند سماع (٣٩) و آں روا جتنا کہ نہ رد تواں کر دو نہ سوئے در ونکوئی منسوب تو اں کرد و عام مردم را وقت شنیدن خال زدن التطعيم في الخوف المزعج والفرق المحرج، ومع ذالک وضعناهم موضع الدواب در خوف یافتم که بیقرار کنند و بود و در ترس بیتاب کنند و مشاهده کردیم و با وجود این ما اوشان را در چار پایان جا دادیم وما عبـأنــا بهم ولا بأقوالهم كأولى الألباب۔ وبينا نحن في هذا الدفع والذبّ، ونہ پر وائے ایشاں کردیم و نہ پر وائے قول ایشاں و دریں میان که ما در دفع خیالات عامه مشغول بودیم والاستدراك على العامة والسعى والخبّ ۔ إذ أتتـنـا جـرائـد من الحكومة واز بہرا ثبات غلطی ایشان در سعی و تاخت بودیم که ناگاه مارا از طرف حکومت اخبار ہا رسید فيها نبأ عظيم، وخبر أليم فارتعدت الفرائص عند سماعه، وظلع فرسُ که در انها خبری عظیم و واقعه دردناک نوشته بود۔ پس بحجر وشنیدن آن خبر شانه با جنوید ند - واسپ سعی کردن السعى بسطاعه۔ فقرأنا الخبر كما يقرأ المحزونون، وقلنا إنا لله وإنا إليه راجعون بداغ آن خبر خم شد۔ پس آن خبر را بخوانیدیم همچنان که غمنا کان میخوانند و لتقسيم انا لله وانا اليه راجعون وهذا هو الخبر الذى أشعته قبل هذا النعي الأليم، وقلت إن العافية معنا وایس همه خبر است که شائع کردم آنرا پیش زمین خبر مرگ که درد ناک ست و گفتم که عافیت با ماست لامع أهل التطعيم۔ وإنه آية من الآيات، ومعجزة عظيمة من المعجزات، فنُسَرّ بها و نہ بکسانیکه صاحب خال زدن هستند و این نشانی از نشانهاست و معجزه بزرگ از معجزات ست۔ پس ما بوجه این مع ذالك نبكى على الثيبات الباكيات، واليتامى الذين ودعوا آباء هم قبل وقتهم نشان خوش ہستیم لیکن با وجود ایس می گریم بر بیوگان گریه کنندگاں و برآں یتیماں کہ قبل از وقت خود بتلك المعالجات فيا أسفا على يوم عُرضوا فيه للتطعيم، وليت شعرى لو أتونى پدران خود را پررود کردند بدین علا جہا۔ پس افسوس بر آن روز کہ برائے خال زدن پیش کرده شدند - و کاش اگر نزد من بیامدندے مؤمنين لحفظوا من هذا البلاء العظيم۔ وما أدراك ما هذه الآفة، ثم ما أدراك ازین بلائے عظیم نجات یافتندے بیچ دانی که این آفت چیست باز میدانی که