لُجَّة النّور — Page 420
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۲۰ لجة النور ولو لم يتعهد الأرضَ العِهـادُ، وأمحَلَ المُـلكُ وذابت من اگر چه بروقت باران نباریده باشد و اگر چه خشک سال عام بوده باشد و جگر ہا الجوع الأكباد، ولو أعـوزت الـعُـلــوفـــات، وعزَّت الأقوات۔ و از گرسنگی گداز شده باشند و اگر چه چاره مواشی نایاب گردیده باشد و قوت مردم عزیز الوجود گردیده لا يبالون حتى تهلك الرعايا أو تلفظهم أرض إلى أرض الشدائد و بیچ پروا نمی دارند تا بدیں نوبت رعیت مے میرد۔ یا از زمینے سوئے زمینے انگنده می شود برائے امتراء الميرة، و يتيهون مع صبيانهم سائلين على ضعف سختی ہائے حاصل کردن رزق و بر در ہا مع بچگان خود سوال کنندگان می گردند با وجود ضعف من المريرة، و لا يملكون فتيلا و لا يجدون إليه سبيلا۔ و ناتوانی از قوت نفس و مالک نمی باشند خسته خرمارا و نه بداں راہ مے یابند۔ تسقط لا يبقى لهم متاع ليستظهروا به على الأيام، ولا ضياع باقی نہ مے ماند ایشاں را متاعے تابداں ہر روز ہائے گردش خود مددجویند و نه زمین باقی ماند ما ينهبه سَنَةُ جَـمـادٍ وجوع صائل كالضرغام، وعدم الريف | چرا کہ سال بے باراں او را غارت میکند و گرسنگی ہمچو شیر حمله میکند و نیز زمین بے گشت می باشد ومنعُ بيع الأرض من الحكّام ۔وتشتد البلية حتى علاوه برال از فروختن زمین ممانعت می کنند و بلا بدرجه غایت سخت می گردد تا بحدی که زنان النساء الأجنّةَ، ويُعول الأبناء ولا يجدون الــمـيــرة ۔ ومع ذالك بچگان را می افگنند و فرزندان فریاد می کنند و رزق نمے یابند وبایں ہمہ يستقـريهم الشرطيّون لخراج الملك و يأخذونهم أخذةً رابية۔ ایشان را سپاہیاں خراج گیر تلاش می کنند و می گیرند ایشان را سخت گرفتنی اقبون ويــقــولـون أين تـفـرون وعليكم هذه باقية۔ رشکنجه می کشند و میگویند کجا می گریزید و بر شما این قدر و در روپیہ باقی است۔