لُجَّة النّور — Page 346
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۴۶ لجة النور إلى غرض الأفراح بأمن وسلام، وعِشنا عيشة السرور والراحة می زدیم و بامن و سلامتی و به زندگی سرور و خوشی بسر می بردیم ولبثنا على ذالك إلى مدة أراد الله ذو الجلال والعزة ۔ثم طلع | و ما بریں حالت تا بوقتے قائم بماندیم که خدائے ذوالجلال بخواست باز در نجم إقبال مشركي الهند الذين سُمّوا بالخالصة فعصفت بنا ستارہ اقبال مشرکین ہند یعنی قوم سکھاں طلوع کرد پس اں روز با تند ہوائے ريحُ الحوادث في تلك الأيام، وقُلِعَ ما خيمنا بصراصرِ جَور حوادث بر ما وزید و آن همه خیمه ها که ما زده بودیم بیا د ہائے سخت هذه الأقوام، وصار الأمن محرّمًا كصيدِ حَرَمِ البيت الحرام۔ این قومها از جا بر کنده شد و امن بر ما چناں حرام شد که شکار خانه کعبه ونَبَذْنَا عُلَقَنا وعلاقتنا بالاضطرار، وخلَسها الخالصة بقدر ا و مجبوری ہمہ علاقہ ہائے ملکیت و حکومت خود را بگذاشتیم و سکھاں آں ہمہ ملکیت ہائے مارا جحکم قادر الله القهار، فرم آباؤنا نوق نفوسهم بزمام الاصطبار، وما كادوا | قهار از ما ربودند پس پدران ما شتر ماده نفس ہائے خود را زمام صبر در دهن کشیدند و بزرگان يُعجزون من المشركين في حروبهم ولكن القدر أعجزهم وكان | چنین نبودند که در جنگ با از مشركان مغلوب شوند لیکن اراده الهی اوشان را عاجز کرد و در میں في ذالك عبرة لأولى الأبصار ۔ وكذالك صُبّت على آبائنا المصائب دانشمنداں را سبق عبرت باید گرفت ۔ و ہم چنیں بر پدران ما مصیبت ہا ریختند وتواترت النوائب، حتى انتهى الأمر إلى أنهم عُطّلوا من إمارتهم و حادثہ ہاپے در پے آمدند تا آنکه کار بجائے رسید که اوشاں را از فرمان فرمائی و رعیت داری وسياستهم، وأخرجوا من دار رياستهم ۔ فلبثوا في دار غربتهم معطل کردند وازدار ریاست خود اخراج کرده شدند پس در جائے بے وطنی قریباً